Suriname Tuesday 24 July 2018

Precies 5 weken terug had ik mijn vorige verslag geschreven. Sindsdien is er weer veel gebeurt waarvan hier een kleine opsomming.

De eerste weken waren een ware beproeving voor me waardoor we bijna nergens aan toe en naartoe kwamen. Liggen deed pijn, zitten ging nog maar is niet de beste houding, en lopen lukte me van de steiger naar het zwembad. Als ik dan van het zwembad naar de droogplaats voor kleding liep om mijn zwembroek en handdoek te halen kromp ik ineen en moest stoppen van de pijn. Al strompelend bereikte ik dan het zwembad en dat verlichtte dan even de pijn bij gebrek aan de zwaartekracht, of beter gezegd het opwaarts drijfvermogen van mijn lichaam in het water. (wet van Archimedes, die luidt; een lichaam geheel of gedeeltelijk ondergedompeld in een vloeistof ondervindt een opwaarts drijfvermogen gelijk aan het gewicht van die verplaatste vloeistof.) Ondanks de heerlijke temperatuur van het zwembadwater houdt je dit natuurlijk ook niet de hele dag vol en dan eruit komen was weer een martelgang. Ook heb ik een masseur bezocht die me verschrikkelijk pijn deed maar waarna ik weer even ontspannen kon lopen. De eerste keer slechts voor een half uur, de tweede keer een halve dag dus er was progressie. Ook nog een keer gekraakt door een 84 jarige kraker maar ook dat werkte maar tijdelijk. Medicijnen leken niet te helpen. Ik gebruikte de eerste dagen Paracetamol, daarna aangevuld met Ibuprofen. Na twee weken Diclofenac, alles tegen max. doseringen maar de pijn werd er voelbaar niet minder van.  Daarom maar gestopt met die rotzooi, pijn is pijn, en voor de zekerheid maar een MRI-scan laten maken bij een prive-kliniek waar ik gelukkig snel terecht kon. Ik wilde gewoon weten wat mij dwars zat. De scan opgestuurd naar mijn dochter Sanne die deze vervolgens aan de neuro-arts heeft laten zien in het ziekenhuis van Leiden. Er blijkt een stukje weefsel naar buiten te zijn geperst tussen wervel L4 en L5 welke aan het afsterven was en op de zenuwbaan drukt. Het was een kwestie van de tijd uitzingen totdat de pijn minder werd. En dat werd deze tenslotte. Elke dag werd de pijn minder, ik heb nog wel een aantal weken een doof gevoel op de huid van mijn linker onderbeen gehad en soms is deze er nog maar ben blij dat ik er weer ben en weer kan wandelen.

Zo zijn we naar Paramaribo geweest, ik moest een Fe de Vida verklaring (bewijs van in leven zijn) ophalen voor mijn uitkeringsinstantie ABP. Verder hebben Asha en ik fietsen gehuurd en zijn we naar Marina Waterkant geweest, tevens naar White Beach, om alles te bekijken.

Weer een andere dag hebben we een rondleiding gehad bij Holsu, een visverwerkingsbedrijf op loopafstand. Gerben die elke dag in de bar van Harbour Resort Domburg komt leidde ons rond en we vonden het alle vier indrukwekkend. Tevens hebben we daar een tot jacht omgebouwd vissersvaartuig bekeken van de oom van Gerben. Een geslaagde ochtend en daarna even bijkomen, en afkoelen in het zwembad.

We hebben nog een keer fietsen gehuurd en zijn naar Houttuin gereden waar ook een ontspannings resort is gevestigd compleet met sauna en stoombad maar daar heb ik even geen behoefte aan. Ik zweet zo ook al genoeg. Wel even lekker gezwommen en op de terugweg een Bami gehaald in één van de vele Warungs langs de kant van de weg.

En zo zijn we weer een paar weken verder. De weekenden worden gevuld met iets leuks te doen zoals met een huurauto van Rishi naar Plantage Peperpot. Hier hebben ze het landhuis mooi gerestaureerd en er zijn nieuwe huizen omheen gezet om een resort te maken.

Vanaf Domburg vertrekken er Korjalen naar Laarwijk. Zo zijn wij s’morgens opgestapt op een Korjaal nadat we eerst weer met onze dinghy naar de dinghy-steiger zijn gevaren. We zouden met onze eigen dinghy naar Laarwijk kunnen maar dan moet je deze daar weer goed in de gaten houden ivm het getij. Dat kan hier wel bijna 3 meter zijn en voordat je het weet ligt de dinghy of droog of vast onder een steiger. Voor omgerekend 30 ct pp hoef je het ook niet te laten. Benzine kost ons al meer naar Laarwijk. Veel is er niet meer over van de plantage, er staan huisjes waar men nog iets fruit verbouwd maar de oude koffie en cacao-plantage is dichtgegroeid en terug genomen door de natuur. Aan het eind van de weg staat rechts het laatste huis en daar was een man bezig een korjaal te bouwen voor zichzelf. Hij vertelde te wonen in de Stad maar hier te komen voor de rust. We togen naar huis met bananen (Bacove genoemd), citrusvruchten en cashew vruchten uit zijn tuin.

Verleden week zijn we naar Mariënburg gereden en hebben daar een Korjaal gepakt naar Plantage Frederiksdorp en hebben dit geweldig mooie resort bekeken alwaar we ook een historische rondleiding hebben gehad. Dit Plantage Resort is denk ik een voorbeeld zoals het moet.  Keurig gerestaureerde huizen, vriendelijke bediening en een serene rust. Jammer voor de vakantiegangers was dat het zwembad buiten gebruik was voor onderhoud. Vanaf hier zijn we nog naar beide buur Plantages gelopen waarvan Johan en Margaretha een dorpje is. Hier namen we weer een Korjaal terug naar Mariënburg waar de auto stond.

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Suriname Tuesday 24 July 2018

Suriname Saturday 23 June 2018

Weerzien met familie van Asha.

De neef van Asha stond onverwacht op de kade, ik had al een berichtje gehad van Netty dat er familie van Asha zou staan maar aangezien we toch al naar de wal gingen had ik expres niets gezegd tegen haar ter verhoging van het verrassingseffect. Het was dus een complete verrassing voor haar en hebben weer hartelijk kennis gemaakt met neef Bhaiwa en zijn vrouw. Plannen werden al snel gesmeed en we werden al snel samen met Rob en Hilde uitgenodigd op de verjaardag van zijn zoon Ashwin die dertig jaar zou worden.

Op betreffende dag werden we opgehaald door Bhaiwa en naar zijn zoon gereden die een heel mooi huis heeft naast zijn schoonfamilie. Ook hier werden we hartelijk ontvangen en werden gelijk de tuin door geleid waarin allemaal lekkere, voor ons onbekende, vruchten hingen te rijpen. Die avond werden we dan ook terug gebracht met een kofferbak vol cocosnoten, mango’s, pompelmoes, avocado, pompom, citrusvruchten en wat al niet meer. Tijdens het feest hebben we afspraken gemaakt om naar het bos te gaan zoals de Surinamers de jungle noemen. Een paar dagen later werd die afspraak nog eens concreet nagelopen en zo togen wij vrijdagochtend, 7 man sterk, met de bos-bus van Ashwin naar het bos. Hier hebben wij na 4 a 5 uur rijden over harde maar nog meer onverharde wegen, in het gebied Bigi Poika een kamp opgeslagen dichtbij een kreekje.

Het kamp bestond uit twee afdekzeilen welke over een pad werden gespannen en waaronder wij onze hangmat konden ophangen. Er werd provisorisch een werkblad gemaakt van hout ter plaatse en neef Bhaiwa begon met koken op een meegebrachte gasbrander. Ondertussen werd er hout verzameld om een kampvuur te maken en er werden palen geslagen om de hangmatten tussen te kunnen spannen. Ashwin ging samen met zijn vriend Nawin het gebied verkennen op sporen om later in de avond te kunnen gaan jagen met de meegebrachte schrootbuks. Opgefrist werd er in de kreek en het water was lekker verkoelend. Hoe leuk was dit! Het werd die avond niet laat mede doordat de avond vroeg valt en de meesten lagen dan al vroeg in het hangmatje. S‘ochtends was het alweer vroeg licht en de maaltijd werd weer bereid door neef Bhaiwa. Ook de meegebrachte Mango’s werden gegeten en zo kwamen we de dag door. Ik had nog steeds last van mijn rug en Bhaiwa kon dit niet langer aan zien en heeft mij op zijn rug proberen te kraken. Dit deed verschrikkelijk pijn en dacht dat ik in tweeën zou breken, daarna heeft hij mij nog op de grond gekraakt en het hielp wonderwel. Ik kon die dag alles weer en hebben nog een wandeling gemaakt op zoek naar wild en nog met balken voor het kampvuur lopen sjouwen maar op een gegeven moment in de avond kwam de pijn veel heviger terug. Onder de medicijnen ging het nog maar recht lopen kon niet meer. Afijn, na een nachtje in de hangmat ging het weer een beetje maar moesten ook nog terug rijden. Ook dit hebben we overleeft maar kon daarna bijna geen stap meer doen. Het deed nog meer pijn als voor de behandeling en ook op een andere plaats dus ben bang dat ik van de drup in de regen ben beland. Toch had ik deze bostocht niet willen missen en kijk er graag op terug.

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Suriname Saturday 23 June 2018

Suriname Friday 22 June 2018

 

We hebben de 1935 Nm in twee weken volbracht met enkel een uitgeboomde Genua, zelfs deels ingerold wat een mooi resultaat is. De gemiddelde snelheid over het gehele traject is 5,6 knopen geweest. Dit had zeker sneller gekund en hadden bij nader in zien gemakkelijk de Parasailor bij vertrek al kunnen zetten omdat we nooit meer dan 30 knopen hebben gehad in de vlagen maar hebben behoudend gevaren zodat het comfortabel en veilig was. Asha heeft niet veel ervaring en dan sta je er alleen voor. Al met al zijn we zeer tevreden en zijn 2 dagen voor de Happy Hour gearriveerd.

S’ochtends rond 06:00 passeerden we volgens plan de verkenner en begonnen aan de aanloop van de Suriname rivier. De wind viel geheel weg en op de motor zijn we doorgegaan. MAS (Maritieme Authoriteit Suriname) reageerde nog niet op mijn VHF call om 06:00 maar om 07:00 uur hoorde ik een ander schip communiceren dus alsnog ingemeld, we waren inmiddels al bij Fort Amsterdam en ik mocht doorvaren met de mededeling dat we of moesten wachten, of onderlangs de Goslar, gezonken en gebroken Duits schip uit de 2e wereldoorlog midden in de rivier,  onderlangs moesten passeren ivm ceremonieën voor het presidentieel paleis. Later hoorden we dat dit ter gelegenheid was van de eerste Hindoestanen die voet aan wal zetten in Suriname. Wat zij niet wisten dat ik dus precies 150 jaar later een uit Suriname gevluchte Hindoestaanse (Asha) weer voet aan wal liet zetten.

Het was heerlijk varen op de rivier en een verademing om weer eens groen te zien na maanden alleen maar dorre zandvlakten. Er stonden mooie huizen en villa’s langs de rivieroever en we keken onze ogen uit. Exact om 10:00 pikten we een mooring op bij Harbour Resort Domburg en direct kwam er al een medezeiler op ons af varen in zijn dinghy. Dit bleek Christer uit zweden te zijn en hij had ons op FB gezien en al veel over ons gehoord en nu kon hij ons in levende lijve onze handen schudden, de roem was ons vooruit gesneld en even voelden we ons beroemd. Hij kon Anders en Berit van de Ladybird waar we zo’n leuke tijd mee hebben gehad in Las Palmas. We wilden het kort houden want wilde graag alles aan kant brengen en een klein slaapje pakken want was weer de hele nacht op geweest. Hier had hij alle begrip voor, vertelde nog wat wetenswaardigheden en vertrok toen naar de wal om zijn huurauto in te gaan leveren. Nog geen uur later was hij weer terug en vertelde dat we waren uitgenodigd op een verjaardagsfeestje van de 5 jarige zoon van de autoverhuurder Rishi. Dus geen middagslaapje. Nou, vooruit dan maar en om 14:00 uur gingen we naar de wal en zaten dus een kwartier later op het feest. Het duurde niet lang of de Djogo’s Parbo bier (flessen van 1 liter) kwamen tevoorschijn en de vermoeidheid werd snel weg gespoeld.  Na afloop van het feestje ook nog even in de bar gezeten om kennis te maken met het personeel aldaar en de medezeilers, te weten Stijn en Yvet van de Amuse, die overigens ook op het feestje waren, Andy, een duitser die voor anker ligt en wat naaiwerk verricht bij deze of gene aan boord en een paar Engelsen waarvan ik de naam ben vergeten. Het werd de hoogste tijd om naar bed te gaan en dus sliepen we, voor het eerst weer in maanden, heerlijk rustig zonder slingeren. Het enige wat we hoorden was af en toe een brulaap van de jungle aan de overkant.

De dag daarop de Marina maar eens verkend en kennis gemaakt met Netty en Jelle die de moorings voor hun rekening nemen en Rob, die de bar uitbaat. Christer, de Zweed, vertrok weer en toen zijn we een mooring opgeschoven.

We hebben lokaal wat gegeten wat weer heerlijk Surinaams eten is en lekker goedkoop zodat je daar zelf bijna niet voor kan koken.

De daaropvolgende dag kwam de Happy Hour binnen en heb ze geholpen op de mooring waar we eerst op hadden gelegen. We hadden ter verrassing en traktatie heerlijk Surinaams eten gehaald en onder het genot van Djogo’s Parbo bier het eten weggespoeld onderwijl sterke verhalen uitwisselend van de overtocht. We hebben Happy Hour even alleen gelaten en inmiddels was ook de Amuse vertrek gereed.  We hebben Rob en Hilde even later weer opgepikt om nog kennis te maken met Stijn en Yvet en daarna hebben we de HH een mooring opgeschoven zodat we weer dicht bij elkaar maar belangrijker, recht voor de bar (wifi) liggen. Later brachten we ze naar de kant om kennis te maken met Netty en Jelle zodat we de andere dag de benodigde papieren hadden om in te kunnen klaren in Paramaribo. Hiervoor had ik een auto met chauffeur (Jimmy) geregeld die ons wegwijs maakte en zorgde dat we op tijd de kantoren passeerden. Hier kwam de naam Maritieme Authoriteit Suriname echt naar voren want Rob mocht het kantoor niet in, in zijn korte broek. Hilde heeft dus bij de MAS de HH ingeklaard. Het inklaren bij de immigratie gaat een beetje vreemd omdat je je eerst moet melden bij de immigratie, daarna krijg je een stortingsopdracht waarbij je bij een bank euro’s (geen Surinaams geld maar echt euro’s) moet storten en met dat betalingsbewijs ga je weer terug naar de immigratie en krijg je voor een maand je visum. Je kan verlenging krijgen tot max drie maanden bij de vreemdelingendienst. Asha kreeg gelijk voor een half jaar.

Daarna zijn we nog even bij de Ambassade langs gegaan maar daarvoor moest ik een andere dag terugkomen. Op de terugweg nog even een outdoorwinkel bekeken waar alle prijzen weer in Amerikaanse dollars vermeld waren. Het moet niet gekker worden. Dit geeft alleen maar aan hoe instabiel de Surinaamse dollar is en dat ze graag harde valuta willen. Denk hieraan als je deze kant op komt!!

Groetjes van de crew van SY ASHA, Asha en John

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Suriname Friday 22 June 2018

Atlantische oversteek, Monday 04 June 2018

Vanmorgen om 06:00 lokale tijd de hengel maar weer uitgezet. Geen wiervelden meer gezien dus had er weer zin in, we hebben nog geen tonijn in de vriezer!

We zitten inmiddels op ondiep water, de overgang is vloeiend gegaan, niet zoals bij de golf van Biscaje waar ook de diepte ineens van een paar kilometer terugloopt naar 100 meter die de golven hoog kunnen opstuwen. Ws doordat de wind was weggevallen en gisteren ook al niet veel was. Lucky voor ons dus.

De motor gestart want moest weer broodnodig stroom draaien en in zijn werk gezet. De hele nacht hebben we doorgesukkeld tussen de 3 en 4 knopen maar nu was de wind echt op. De Genua sloeg bij elke rol en dat gaat door merg en been. Het begon weer te druppelen en ja hoor, we hadden beet. Niet overtuigend maar dacht dat ik in de verte iets aan de oppervlakte zag. In adamskostuum naar buiten want het regende steeds harder. De lijn binnen gehaald en het bleek een Little Tunna te zijn van 55 cm, niet verkeerd dus direct gefileerd. Terwijl ik aan het fileren was hadden we weer beet, ditmaal ééntje van 50 cm. Ook deze gefileerd voor sashimi. Jammy jammy!

Het begon nu echt te stortregenen terwijl de wind uitbleef en vond dat een mooie gelegenheid om het grootzeil ook maar eens te spoelen.  Dus weer in adamskostuum naar buiten, alle reven eruit en volledig gehesen zodat de regen lekker zijn werk kan doen. De lijnen worden gelukkig ook al weer soepeler want alles was vergeven van het zout en stof. Het was tijd voor mijn broodnodige rust dus de zeilen mooi getrimd op deze koers, motor gestopt en met zo’n 4 knopen vervolgden we onze weg. Om half 11 kwam Asha me uit bed halen, er lag een visser op ons pad die ook nog eens naar ons toe voer. Gewoon nieuwsgierigheid ws want voeren gelukkig door. Asha is er niet gerust op ivm de Piratenmeldingen van afgelopen tijd hier voor de Guianas. Asha heeft even lekker gezeild in de regen terwijl ik mijn slaap aan het inhalen was maar om 12:00 LT was de wind echt weer op. Motor maar weer gestart evenals de watermaker. Laatste kans om alles weer te vullen dus alle flessen en jerrycans weer gevuld met lekker osmose water. Tussen de buien door de zeilen weer gestreken, ze waren nu wel schoon en ze sloegen mij teveel.

Inmiddels nog een keer beet gehad maar die viel helaas van de haak, was ook maar 30 cm!   Maar toch.

Er zit sinds vanmorgen ook een klein vogeltje aan dek, eerst op de wiebelende schoot, daarna op de relingdraad. Toen ik de Genua binnen ging halen verplaatste hij zich naar de andere kant en nu zit hij te schuilen onder het zonnepaneel, slim vogeltje.

Het blijft de hele dag stortregenen en we zullen de laatste mijlen op de motor gaan maken.

Zeilvoering: Uitgeboomde Genua over SB

Het weer;

Wind: Gentle breeze NE 07 – 10 knopen, 3 Bf,

Sea: Slight, 0,5 tot 1,25 meter, schuin van BB achterin,

Weather:  = Passing showers, 8/8 ( dit cijfer wil zeggen de hoeveelheid bewolking verdeeld in 8/8, waarbij 0/8 geen en 8/8 zwaar bewolkt is)

Barometer: 1015 hpa,

Air: 26  Celsius,

Temperature inside: 28 Celsius,

Humidity inside: 92 %

Sea: 27,1 Celsius,

Course: 252,

SOG:  4,2 knots,

Distance done so far: GPS  1798 Nm,

Distance to go: 137 Nm, na herberekening tot aan Domburg Marina.

Today:  100 Nm,

ETA: Paramaribo, 5th June 2018

Sealife: zeevogels, klein vogeltje aan dek.

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Atlantische oversteek, Monday 04 June 2018

Atlantische oversteek, Sunday 03 June 2018

We hebben onze eerste drie tropische buien gehad. De eerste kwam vanmorgen net na het wisselen van de wacht en Asha kwam op  post. Ze durfde het niet alleen aan, bang van de verhalen voor Squalls, zodat we met zijn tweeën de eerste bui over hebben gekregen. De wind nam even toe tot 33 knopen en zakte daarna weer in. Ik had de Genua laten staan, die kan ik snel wegrollen mocht  het noodzakelijk zijn maar wilde die ook schoon gespoeld en ontzout hebben. De wind was immers van achteren en hebben wel meer wind gehad. De boot versnelde even en de zee werd kalm, althans werd afgevlakt door de wind en de golfdalen werden snel gevuld met zoet water. Het rollen was even weg en de boot liep als een trein. Dit duurde echter maar kort, de regen trok verder en het rollen begon weer.

De daarop volgende buien hadden geen wind meer in zich, enkel heerlijk zoet water wat door de boot in dank wordt genomen. Na zeker 4 maanden geen regen te hebben gehad is zoet, schoon, helder regenwater heerlijk. Even kan de boot het in maanden vergaarde stof en zout van zich afspoelen. Ook bovenin de mast waar je normaal gesproken niet snel bij komt, en zeker niet om te spoelen. Niet dat we dat niet hebben gedaan in Las Palmas hoor! Zeker wel, met de tuinslang naar boven en afspoelen maar, en de buren zijn je weer dankbaar! Maar begrijpen het wel.

Met de tropische buien gaat het beter en er zullen er nog veel volgen. We zitten nl in de Grote Regentijd van Suriname die tot Augustus zal duren.

 

Nog net voor ik deze email wilde versturen hadden we beet, en wat voor één. Een flinke goudgroene Dorade leek het van veraf. Het regende dus ik in adamskostuum naar buiten, we zouden later wel zien of we filmmateriaal moesten knippen! Haak klaar gelegd, hengel uit de steun genomen en indraaien maar, nou…no way! De vis vroeg meer lijn dan ik kon binnen draaien. Telkens had ik weer wat gewonnen en toen nam de vis weer lijn. Het begon harder te regenen en de wind nam weer toe. Zo hield ik de vis niet en was bang deze te verspelen. De Genua was al maximaal ingerold maar deden nog steeds 4 knopen. Terwijl ik met de vis aan het vechten was liet ik Asha de motor starten en achteruit draaien om de vaart eruit te halen. Even kon ik meer lijn inhalen maar de vis bleef rukken en duiken waardoor de lijn weer afliep. De rem stond er maximaal op en mijn spieren waren al aan het verzuren. Ik was al een half uur bezig. Dit was Big Game Fishing! Wie zou er het eerst moe worden, de vis of ik? Inmiddels zag ik ook dat er hele trossen zeewier op de lijn verzameld was, ik zag geen vis maar alleen zeewier. Toen ik dacht dat ik genoeg lijn had binnen gehaald liet ik de motor stoppen bang dat de vis de lijn in de draaiende schroef zou zwemmen. Maar de vis gaf zich nog niet gewonnen. De wind nam nog steeds niet af en ik was nu al bijna een uur bezig met die vis. Telkens haalde ik weer wat in en telkens nam de vis weer lijn. Toen ik dacht dat de vis moe geworden was kon ik deze mondjesmaat binnen halen, de wind nam gelukkig ook wat af en eindelijk kon ik uit mijn zittende houding in het gangboord overeind komen. Ik zag de vis niet vanwege al het zeewier wat zich had verzameld en toen ik het spul eindelijk langszij had getrokken gaf ik de hengel over aan Asha want kreeg deze niet dichtbij genoeg om de haak te hanteren.

Nadat ik hele plukken zeewier had verwijderd kon ik eindelijk de lijn pakken maar waar was nu de vis???? Ik trok een paar kilo zeewier aan dek maar geen vis…

Had ik nu de hele tijd gevochten met ….zeewier.??

Jullie zullen begrijpen dat ik even uitgevist ben!

Het water is inmiddels verkleurt van diepblauw naar pikzwart! Nog 190 Nm te gaan en het wordt langzamer ondieper van dik 4 km naar 4 meter onder de kust van Suriname.

 

Zeilvoering: Uitgeboomde Genua over SB

Het weer;

Wind: Moderate breeze NE 17 – 21 knopen, 5 Bf, uitschieters naar 6,

Sea: Rough, 2,5 tot 4 meter, overwegend recht tot schuin van BB achterin,

Weather:  = Overcast, 8/8 ( dit cijfer wil zeggen de hoeveelheid bewolking verdeeld in 8/8, waarbij 0/8 geen en 8/8 zwaar bewolkt is)

Barometer: 1016 hpa,

Air: 34  Celsius,

Temperature inside: 30 Celsius,

Humidity inside: 85 %

Sea: 28,1 Celsius,

Course: 252,

SOG:  5,0 knots,

Distance done so far: GPS  1696 Nm,

Distance to go: 204 Nm,

Today:  122 Nm,

ETA: Paramaribo, 5th June 2018

Sealife: Vliegende vissen, zeevogels, hele velden drijvend zeewier.

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Atlantische oversteek, Sunday 03 June 2018

Atlantische oversteek, Saturday 02 June 2018

Beet….Terwijl ik in een reisboek van Suriname zat te lezen hoorde ik tweemaal de reel van de hengel slippen. Ik keek achterom en  zag de  hengel doorbuigen. Dan start er een procedure; Genuaschoot lossen en tegelijkertijd de Genua oprollen om zeil, en daardoor vaart, te verminderen, daarna reddingsvest aan en aanlijnen, vishaak losmaken en gereed leggen, en daarna de hengel uit zijn houder en de vis proberen binnen te halen. Ik was daarbij vergeten dat ik in adamskostuum zat voor het driftig fotograferen en filmen van Asha, volgende keer maar in de procedure opnemen maar voor nu te laat. Excuses daarvoor.

Ditmaal was het een mooie Dorade ( ook wel Mahimahi, Goudmakreel of Dolfin genoemd) van  een meter lang. De Dorada langszij getrokken en met de vishaak binnen gehaald. Aan dek beginnen ze pas echt te vechten en stuitert dan alle kanten op, dit keer tussen de reling door weer in zee maar zat gelukkig nog steeds goed aan de haak. Opnieuw aangehaakt met de vishaak en ditmaal heb ik de vis achter zijn kieuwen overgepakt om door de reling te trekken, daarna direct het mes achter zijn kop om te doden en de vis bedankt voor zijn offer. Deze vis bloedt letterlijk doodt, donkerrood bloed loopt over dek en met de laatste stuipen spettert zij alles onder. Het is een zij, dat kun je zien want de mannetjes hebben een hogere kop, en dit wordt bevestigd als ik de  vis schoon maak, 2 mooie stukken kuit komen uit de buik. Na te hebben gefileerd de zaak weer schoon gemaakt, hengel weer uitgezet, we hebben nog plaats in de vriezer, en de Genua uitgerold. Deze Doraden zijn prachtig van kleur, goud, groen en zilver, binnen een paar minuten echter verkleurt ze helemaal naar alleen zilverkleurig.

We zaten lekker gebakken kuit te eten toen Asha zei dat BB hengel ver door boog. Dat doet deze al snel omdat deze veel soepeler is en dacht weer aan zeewier maar zag ook rukken en de lijn was al aardig afgespoeld. Slip heb ik niet gehoord! Procedure  van vaart afnemen weer uitgevoerd, ditmaal de onderbroek in de procedure opgenomen,  en bij het binnenhalen bleek het een mooie Dorade van ong. 80 cm te zijn. Aangehaakt achter de kieuw en wilde dit keer de vis dood laten bloeden boven zee ipv het dek. Toen ik met het mes in de ene hand en de vishaak in de andere de vis wilde doden  was deze ws zo door angst gedreven toen deze het mes zag, of mij, dat de Dorade, hangend in de lucht aan de vishaak, toch kans zag van de haak te springen. Zij, was weer een zij, belande dus terug in zee maar zat gelukkig nog steeds vast aan de haak. Mes weg gelegd en met de hengel de nog steeds sterk vechtende vis weer binnen haakafstand gebracht. Maar net voordat ik kon aanhaken brak de vislijn en daar ging ze compleet met lure en stalen onderlijn. Balen, balen en nog eens balen, temeer daar we weer een mooie lure kwijt zijn maar nog meer omdat deze vis nu kansloos is met een lure in zijn bek. Die valt nu te prooi aan andere nog grotere vissen met nog steeds die lure…. De rest laat zich raden. Helaas en zonde, was niet nodig geweest. Asha boos en heb me voorgenomen de volgende keer maar weer gewoon binnen te halen en het bloed op de koop toe te nemen.

De zee is  hier flink onstuimiger, de wind echter is al dagen/ weken hetzelfde variërend tussen 15 en 25 knopen wind maar toch is de zee hier anders. Ogenschijnlijk lijkt het rustig buiten maar schijn bedriegt. Het lijkt net of er een onzichtbare hand de boot uit evenwicht probeert te brengen en dan nog een schop nageeft. Als ook een kickbokser die zijn tegenstander uit evenwicht probeert te krijgen en er dan op los slaat.  Maar ons scheepje houdt zich kranig, incasseert keer op keer alle rake klappen en even snel als dat ze uit evenwicht wordt gebracht komt ze weer terug.

Ons fijne scheepje, ons huis, en thuis ook, doet het goed en dat geeft moed.

Maar zou Neptunus zelf hier de hand in hebben? Hebben we Hem misschien voor vertrek een oorlam op de goede reis  moeten geven? Hadden we Zijn vliegende vissen, die netjes aan dek werden gelegd elke dag, in dank moeten aanvaarden ipv ze netjes aan de zee terug te hebben gegeven?  Nee, wij moesten zo nodig zelf onze vis vangen waarbij we er ook nog onzorgvuldig mee omsprongen zodat er nu één van zijn vissen met een haak in zijn bek  rondzwemt? Zou een oorlam nu nog werken om Hem gunstig te stemmen… Resoluut nee, daar doe wij niet aan mee! Dat is hetzelfde als de loodsen in het Suez kanaal sloffen sigaretten geven die nu het Marlboro kanaal wordt genoemd (Nou ja, bijna hetzelfde!). Zonder sigaretten kom je er bijna niet meer door!

Heeft Hij soms plastic overboord zien gaan? Dat kan niet want wij sjouwen alles mee, spoelen het zorgvuldig af en bewaren het tot de haven.  Denkt hij soms dat we Zijn Zee niet verdienen? Dan vergeet Hij zeker dat Hij, tenminste mij, al diverse malen heeft toegelaten de Equator over te varen. Dat ik al heel wat mijltjes in zijn wateren heb vertoefd. En het kan ook Asha niet zijn, die bevallige dame die zich over van alles verwonderd en bewonderd.

 

Wij zijn niet gelovig. Het moet iets anders zijn maar wat? Het is niet de diepte, die is nog steeds meer dan 4 km.

Het enige rationele wat ik kan bedenken is dat dit wordt veroorzaakt door een countercurrent, de stroom loopt hier niet evenwijdig en mee aan de NE Passaatwind maar tegengesteld of haaks. Dat veroorzaakt een ander golfpatroon met diepere kuilen en kortere hoge golfkammen. De regelmaat is compleet zoek en de boot wordt flink door elkaar geschudt en maakt soms flinke halen van boord naar boord. Voor het eerst is ook de SOG (Speed Over Ground), GPS speed dus, kleiner dan de vaart door het water wat door het log wordt aangegeven. Hier moeten we doorheen hoe onplezierig ook, zeker met mijn pijnlijke rug, en later zal deze stroom, dichterbij de kust naar het NW, evenwijdig aan de kust, afbuigen en toenemen.  Laten we maar hopen dat dit snel gebeurt!

 

Gisternacht de klok weer een uur terug gezet naar UTC -3 uur, dat brengt ons op een tijdverschil met Nederland van 5 uur.

 

Zie veranderde ETA Paramaribo!

Zeilvoering: Uitgeboomde Genua over SB

Het weer;

Wind: Moderate breeze NE 17 – 21 knopen, 5 Bf, uitschieters naar 6,

Sea: Rough, 2,5 tot 4 meter, overwegend recht tot schuin van BB achterin,

Weather:  = Cloudy, 3/8 ( dit cijfer wil zeggen de hoeveelheid bewolking verdeeld in 8/8, waarbij 0/8 geen en 8/8 zwaar bewolkt is)

Barometer: 1016 hpa,

Air: 36  Celsius,

Temperature inside: 32 Celsius,

Humidity inside: 72 %

Sea: 27,5 Celsius,

Course: 252,

SOG:  5,1 knots,

Distance done so far: GPS  1574 Nm,

Distance to go: 326 Nm,

Today:  128 Nm,

ETA: Paramaribo, 5th June 2018

Sealife: Vliegende vissen, zeevogels, hele plukken drijvend zeewier.

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Atlantische oversteek, Saturday 02 June 2018

Atlantische oversteek, Friday 01 June 2018

Gisteren tijdens het werken aan de vriezer, die koelt nog niet goed genoeg op de motor draaiend, ben ik door mijn rug gegaan. Terwijl ik juist dacht dat alles weer goed ging en nergens geen last meer van had. Ik let al erg op mijn houding maar ws toch door het bukken in de vriezer is het er weer in geschoten. Hier aan boord krijgen de rugspieren nooit rust, zelfs niet als je slaapt dus dacht ook dat ze voldoende gesterkt waren. Maar misschien helpt deze swell mij ook er weer sneller vanaf te komen. Je moet in beweging blijven.

Gisteren een paar uur gevist met als enig resultaat zeewier. Ook de schroef heeft zeewier gepakt. Dat merk ik als de motor draait. We hebben een vaanstandschroef die in vaanstand gaat zodra de keerkoppeling wordt geblokkeerd, anders blijft deze draaien. Als de motor stroom draait moet de keerkoppeling in zijn vrij en dan begint de schroef vanzelf te draaien door de olie in de keerkoppeling. Hij komt dan uit vaanstand en het langs stromende water gaat de schroef aandrijven. Dit gebeurde niet meer en wist daardoor dat er rotzooi om de schroef zat. Aangezien ik dat niet wil een aantal malen flink vooruit en achteruit geslagen en toen was deze weer vrij. Of deze volledig geklaard is weet ik niet maar het leek in orde. Als we maar kunnen varen op de motor, de rest controleer ik wel in de rivier.

 

Zeilvoering: Uitgeboomde Genua over SB

Het weer;

Wind: Moderate breeze NE 17 – 21 knopen, 5 Bf, uitschieters naar 6,

Sea: Rough, 2,5 tot 4 meter recht tot schuin van BB achterin,

Weather:  = Cloudy, 3/8 ( dit cijfer wil zeggen de hoeveelheid bewolking verdeeld in 8/8, waarbij 0/8 geen en 8/8 zwaar bewolkt is)

Barometer: 1015 hpa,

Air: 36  Celsius,

Temperature inside: 30 Celsius,

Humidity inside: 78 %

Sea: 27,3 Celsius,

Course: 252,

SOG:  5,6 knots,

Distance done so far: GPS  1446 Nm,

Distance to go: 454 Nm,

Today:  134 Nm,

ETA: Paramaribo, 4th June 2018

Sealife: Vliegende vissen, dolfijnen, zeevogels, hele plukken drijvend zeewier.

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Atlantische oversteek, Friday 01 June 2018

Atlantische oversteek, Thursday 31 May 2018

Vannacht was het volle maan, veel licht waardoor Asha nog heeft geprobeerd dit te filmen, we zullen het resultaat wel zien als we weer internetverbinding hebben.

Vanmorgen bij dageraad hebben we de boom van de Genua die over Bakboord stond overgebracht naar Stuurboord. Dit is een hele operatie omdat de boom bij ons helemaal terug naar de mast gebracht moet worden vanwege de babystag waar deze onderdoor moet, ook de lijnen en schoten verwisselen allemaal van plaats. Dit bij de aanhoudende swell die het werken op het voordek bemoeilijkt. Maar hij staat weer, we moesten in de nacht al steeds meer mee gaan liggen ivm de ruimende wind en zaten al 8 Nm boven onze koerslijn. Dat gaf reden om de boom over te zetten want verwacht, gezien de weersverwachtingen, dat deze in deze hoek blijft en onder de kust, samen met de stroom, afbuigt naar het noorden en dus verder ruimt. We hoeven dan geen boom of zeilen meer te verzetten en dat is niet verkeerd over 1900 Nm.  We varen nu weer parallel aan de koerslijn met ruime wind ipv voor de wind. Nog 25 Nm en dan zitten we op 3/4 van de oversteek.

Zaterdag varen we het nieuwe, en duurste, verzekeringsgebied binnen, CARMEX ( Caribbean en Mexico) en SAMEAST (South America East) waarbij de premie meer dan verdubbeld en het eigen risico ook. Zelfs de US valt in deze premiecategorie. Maar wat moet je? Niet verzekeren blijft altijd een risico. Het stel dat wij in Mindelo hadden ontmoet lagen daar met een ontmaste boot. Het verhaal gaat dat zij al eerder een gebroken voorstag hadden. De mast bleef overeind en er was weinig schade. De verzekering keerde de voorstag uit en de eigenaar besloot voor de zekerheid de gehele tuigage maar te vervangen op eigen kosten. De daarop volgende reis gaat de mast in lichte, 10 knopen wind en weinig zeegang, condities overboord omdat de tuigage het begaf. Slecht werk van het bedrijf natuurlijk maar de eigenaar valt niets te verwijten. Hij heeft juist gehandeld door alles te laten vervangen. Ze hebben een noodmast kunnen optuigen en zijn doorgevaren. Hebben geen sleep- of bergingskosten gehad die ontzettend hoog kunnen oplopen. Geraamde kosten waren nu 55.000,- euro, nieuwe mast, vallen, verstaging, apparatuur op de mast, transportkosten, havengelden, ga zo maar door. De  verzekering keerde gelukkig uit want anders is het einde reis! Het kan zo maar gebeuren! Bij mij is voor vertrek uit Nederland ook alles vervangen op de mast, zeilen, verstaging, apparatuur, enz, maar heb al genoeg foutjes ontdekt in de verstaging, gelukkig in een vroeg stadium zodat ik het kon verhelpen. Het hoge eigen risico begrijp ik wel, er zijn genoeg mensen die alles claimen en dan klagen dat de premie zo duur is terwijl zijzelf de kosten opdrijven ten nadelen van ons. Dus toch maar premie betalen!

Het kost soms moeite om de berichtjes binnen te halen of te versturen. Ook het praten met andere stations (zeilboten) is de ene dag beter dan de andere. Dit ligt aan de propagatie, het verschijnsel dat de radiogolven zich niet recht over het wereld-oppervlak verplaatsen maar afbuigt met de aarde mee, of juist bounced tussen de aarde en een luchtlaag. Ook de maan of planeten kunnen hiervoor gebruikt worden. Daarvoor zit er een programma ingebouwd die de beste propagatie (lees frequentie) tussen 2 objecten kan berekenen rekening houdend met hoek, tijdstip, afstand, zonnevlekken, ed.  Het vreemde is dan ook dat Las Palmas, het station dat het dichtstbij ligt en perfectie propagatie heeft op bijna alle frequenties gedurende de gehele dag nooit verbinding kan maken. Ws de energierekening niet betaald?

Om te kunnen emailen of GRIBfiles ( weerkaartjes) opvragen gebruiken we een Pactor 4 Modem. Dit is de snelste Pactor modem op dit moment en als de verbinding goed is duurt het enkele minuten om een paar kB binnen te halen binnen te halen maar je kan er ook uren mee bezig zijn. Dan moet er voortdurend naar een ander station worden gezocht. Het meest betrouwbare station tot nu toe, ondanks de grote afstand, is HB9AK in Cham, Zug, Duitsland op een afstand van 3500 Nm. Hiervoor moeten we dan wel tot de avonduurtjes wachten ivm de beste propagatie. Hiermee is dan ook verklaard waarom jullie meestal het verslag zo laat krijgen of soms helemaal niet terwijl aan onze kant uiterste best wordt gedaan om deze eruit te sturen.

Daarom ook lieve mensen, kan ik niet genoeg benadrukken dat emails geen automatische handtekeningen, banners ed mogen hebben. Dat vertraagt, zoniet verstopt, al onze emailverkeer. Je mag A4 vellen vol schrijven, alleen maar leuk en dat zijn niet veel kB’s maar stuur aub geen foto’s mee!

Zeilvoering: Uitgeboomde Genua over SB

Het weer;

Wind: Moderate breeze NE 17 – 21 knopen, 5 Bf, uitschieters naar 6,

Sea: Rough, 2,5 tot 4 meter schuin van BB achterin,

Weather:  = Cloudy, 6/8 ( dit cijfer wil zeggen de hoeveelheid bewolking verdeeld in 8/8, waarbij 0/8 geen en 8/8 zwaar bewolkt is)

Barometer: 1016 hpa,

Air: 34  Celsius,

Temperature inside: 29 Celsius,

Humidity inside: 78 %

Sea: 26,9 Celsius,

Course: 252,

SOG:  6,0 knots,

Distance done so far: GPS  1312 Nm,

Distance to go: 588 Nm,

Today:  144 Nm,

ETA: Paramaribo, 4th June 2018

Sealife: Vliegende vissen, zeevogels, hele plukken drijvend zeewier.

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Atlantische oversteek, Thursday 31 May 2018

Atlantische oversteek, Wednesday 30 May 2018

Vanavond wordt het volle maan, het is al nachten vrij licht  in de nacht. Je kan de horizon goed zien maar alleen de sterke sterren zie je nu. De wolken en ook de golven om je heen kan je zien en het maanlicht flikkert mooi over de zee. Dit in tegenstelling tot nieuwe maan waarbij het aardedonker is, de hele sterrenhemel ontvouwt zich dan boven je maar om je heen een pikzwart gat, geen horizon en de golven hoor je dan des temeer aan komen bulderen en je hoopt dat deze niet aan dek breekt. Het is net of je zintuigen zich hierop aanpassen. Beide maanstanden hebben iets om van te genieten of juist niet, waar je van houdt. In het pikkedonker zie je de scheepvaart al van verre, mits verlicht, maar een squall (zware regenbui met vaak veel wind) zie je niet aankomen. Dan wordt je overvallen. En met 6 knopen een pikzwart gat invaren terwijl je elk moment tegen een drijvend voorwerp aan kunt knallen en de boot ineens stil ligt blijft altijd beangstigend. Dat het gebeurt is al menigmaal bewezen, zoals ook Henk de Velde die met zijn catamaran met hoge snelheid tegen een ,vermoedelijk, container is gevaren. Hij is toen zwaar gewond van boord gehaald. Maar dat kan altijd gebeuren, niemand kijkt voortdurend naar voren, maar de nacht geeft toch een aparte dimensie. Mooi is ook als het water fluoriserend oplicht, golven, opspattend water en het zog worden ineens verlicht. Ook de toiletpot en daarbij de badkamer met het doorpompen worden verlicht mits je het licht uit houdt natuurlijk. Je ziet de fluorisentie al via de slangen aankomen, heel bijzonder.

All well on board

Hebben jullie de watertemperatuur al gezien!!

 

Zeilvoering: Uitgeboomde Genua over BB

Het weer;

Wind: Moderate breeze NE 17 – 21 knopen, 5 Bf, uitschieters naar 6,

Sea: Rough, 2,5 tot 4 meter schuin van SB achterin,

Weather:  = Cloudy, 4/8 ( dit cijfer wil zeggen de hoeveelheid bewolking verdeeld in 8/8, waarbij 0/8 geen en 8/8 zwaar bewolkt is)

Barometer: 1018 hpa,

Air: 32  Celsius,

Temperature inside: 31 Celsius,

Humidity inside: 72 %

Sea: 26,5 Celsius,

Course: 252,

SOG:  6,3 knots,

Distance done so far: GPS  1168 Nm,

Distance to go: 732 Nm,

Today:  152 Nm,

ETA: Paramaribo, 4th June 2018

Sealife: Vliegende vissen, zeevogels, hele plukken drijvend zeewier.

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Atlantische oversteek, Wednesday 30 May 2018

Atlantische oversteek, Tuesday 29 May 2018

Vannacht rond 02:00 local time = 04:00 UTC dus officieel over de helft (950Nm) van de langste tocht van ASHA op zee, zowel voor de boot als Loes. (Asha).

Tevens hebben we ons dagrecord (152Nm) verbroken en dat alleen op Genua! Ik hoop dat er nog veel records achteraan komen. Zou kunnen met de Parasailor maar die waag ik daar nu liever niet aan, het moet allemaal wel heel blijven en het gaat hard genoeg zo!

We hebben nu ook 25,5 graden zeewater wat geen record is want heb al hoger gehad op de Gambia Rivier maar is wel heel lekker. We zullen nog even moeten wachten met zwemmen want we leggen de boot niet stil. Sterker nog, ik zou van Asha een verbod krijgen, niet dat ik daar wat mee doe want ben eigenwijs, om te zwemmen bang dat ze is voor haaien en ander gespuis dat mij wil eten. Het zal eerder het idee zijn dat ze zonder mij de reis zou moeten voortzetten! Haha. Ik zal het moeten doen met een puts water over mijn body.

Wat minder is, is dat de temperatuur in de boot ook oploopt want wordt bijna niet meer gekoeld door het zeewater, ook de koelkast en vriezer zullen harder moeten gaan werken maar vooralsnog geen problemen. Ook de service accubank die in de bilge staat heeft nu een temperatuur van 30 graden tijdens het laden. Maar dit is stukken beter dan in de machinekamer naast de motor waar de temperatuur kon oplopen naar 50 graden zoals hiervoor waardoor ik in 3 jaar tijd door mijn dure Victron AGM (Absorbed Glass Mat) accubank (880Ah) heen was. De service accubank heb ik in Las Palmas dan ook vernieuwd en een andere plaats gegeven, nu in de bilge boven de kiel waardoor ik een speciale maat accu nodig had, nu Fullriver 4 x 6 Volt 335Ah per stuk wat 670 Ah maakt bij 12 Volt, had nog wel zwaarder gewenst maar moet er ook plaats voor hebben. Hierop aangesloten zijn ook de boegschroef en de ankerlier maar deze zijn op hun beurt alleen te gebruiken als de motor draait. De motor heeft een aparte AGM accu zodat we altijd kunnen starten als de servicebank leeg is.

 

Zeilvoering: Uitgeboomde Genua over BB

Het weer;

Wind: Moderate breeze NE 17 – 21 knopen, 5 Bf, uitschieters naar 6,

Sea: Rough, 2,5 tot 4 meter schuin van SB achterin,

Weather:  = Cloudy, 6/8 ( dit cijfer wil zeggen de hoeveelheid bewolking verdeeld in 8/8, waarbij 0/8 geen en 8/8 zwaar bewolkt is)

Barometer: 1018 hpa,

Air: 35  Celsius,

Temperature inside: 29 Celsius,

Humidity inside: 78 %

Sea: 25,5 Celsius,

Course: 252,

SOG:  6,3 knots,

Distance done so far: GPS  1016 Nm,

Distance to go: 884 Nm,

Today:  152 Nm,

ETA: Paramaribo, 4th June 2018

Sealife: Vliegende vissen, zeevogels, hele plukken drijvend zeewier.

Categories: Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Atlantische oversteek, Tuesday 29 May 2018