browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

19 November, afscheid Suriname en Barbados

Posted by on 28 januari 2019

Hallo lieve familie, vrienden, zeilers en niet zeilers,

Na een weekje Nederland die te kort was en waarin ik vrienden heb bezocht, Den Helder heb aangedaan, de kinderen heb gezien en Sanne nog een dagje heb geholpen met haar nieuwe huis, heb ik ook Ilse, mijn zieke zus bezocht. Het was koud in Nederland en ik verlangde alweer naar de zon.

Bij Ron en Ilse
Bij het Zwaantje te Den Helder
Met de kinderen

De watergenerator die al een tijdje in Nederland klaar stond heb ik beter tegen beschadiging ingepakt, ik kon het pak helaas niet kleiner maken.  Bij SLM kon ik het pakket niet via internet aanmelden dus op de dag van vertrek maar gewoon meegenomen. Ik had een auto gehuurd die, naar ik dacht groot genoeg zou zijn maar helaas, de achterklep moest op een kier open blijven. Op Schiphol was ik te vroeg dus maar even een bakkie koffie genomen, daarna begon de rij om in te checken al snel te groeien en ik stond inmiddels halverwege de rij. Ik werd uit de rij gehaald en nog voor de balie open ging werd ik als eerste aangeboden want ze wilden zeker weten dat mijn pakket mee kon. Zij dachten dat het aangemeld moest worden als vracht terwijl ik bleef volhouden dat het overbagage was. Na diverse telefoontjes, maten opnemen en wegen werd het pakket eindelijk doorgelaten en kon ik het naar de “odd bagage” afdeling brengen.

Het pakket was uiteindelijk te groot en te zwaar, wat ik wist, maar ze hebben alleen voor te groot in rekening gebracht wat me 200 euro kostte. Dank U SLM, dit was me niet gelukt bij KLM!

Watergenerator
Overbagage

Na een goede vlucht aangekomen op Zanderij in Suriname met het pakket door naar de uitgang, hier werd ik staande gehouden en ze vroegen me of ik iets had aan te geven. Nee zei ik, dit is een onderdeel van een “schip in transit”. Wat dat onderdeel dan wel mocht zijn. Een watergenerator zei ik waarop werd geantwoord, een watte? Proberen uit te leggen wat het is, foto laten zien, en omdat de rij van mensen achter mij groeide en hij alleen stond, liet hij me ineens door. Jippy, zonder problemen de watergenerator in Suriname, nu nog installeren. Het was inmiddels al donker en na een rit van een uur was ik dan eindelijk weer bij de boot en Asha. Het was goed om weer in Suriname te zijn. Asha heeft zich goed kunnen redden, ook met de dinghy naar de kant, maar was blij me weer te zien. Gelukkig maar!

Na nog 3 weken Suriname waarin weer van alles werd gedaan en familiebezoekjes werden afgelegd werd het toch echt tijd om afscheid te nemen. Vertrek stond voor de deur en na een nachtje op de rivier bij Frederiksdorp te hebben gelegen voeren we dan samen met de Nina van Franz en Angela echt weg uit het mooie en gastvrije Suriname.

Besloten was om eerst naar Barbados te varen, Trinidad had veel wateroverlast door regen en vanaf Suriname is Barbados bezeild. Na een heerlijke overtocht van 4 dagen/ nachten waarin we eerder te snel gingen door gunstige wind en stroom, hebben we minimaal zeil gevoerd de laatste dag om in de ochtend bij daglicht aan te komen. Achteraf gezien hadden we de tocht kunnen doen in 3 dagen/ nachten als we niet in hadden gehouden. Na het inklaren zijn we naar Carlisle Bay gevaren om ten anker te gaan. De Nina (Lagoon 38) kwam tegelijkertijd met ons aan en dat wil zeggen dat wij goed gezeild hebben, of zij slecht! Maar feit is dat wij tijdens die overtocht niet meer dan 15 mijl uit elkaar zijn geweest terwijl een Catamaran bij voordewindse koersen sneller zeilt dan een monohull. Qua snelheid ontlopen we elkaar dus niet veel.

Nina, 38 ft Lagoon met Franz en Angela uit Duitsland

Tatoosh van Paul Allen in Barbados, https://en.wikipedia.org/wiki/Tatoosh_(yacht)

Barbados is een mooi eiland en het meest Oostelijke van de Caraïben. In tegenstelling tot de rest is Barbados niet ontstaan uit Vulkanen maar omhoog gedrukt door aardplaten. Dit is te zien aan de hoger gelegen koralen en fossielen. Het is een mooi eiland en we hebben veel gezien dmv het openbaar vervoer. Dat werkt als volgt; Er is een reguliere busdienst (blauw) die om het uur vertrekt van een station. Elke rit kost $2 (2,25 Barbadian Dollar=1 euro). Daarmee rijdt je dus naar de andere kant van het eiland als je wilt. Vreemd genoeg is deze reguliere busdienst niet betrouwbaar en rijd vaak niet of niet op tijd. Hiervoor gebruik je ook een muntensysteem maar gek genoeg kan je ook gewoon in de bus betalen. Daarnaast rijden er gele bussen die wel een vast traject volgen maar geen vaste tijd hebben, die vertrekken wanneer ze vol zijn en stoppen overal. De chauffeurs racen als gekken en het is ook niet geheel zonder gevaar. Deze kosten ook 2 BD$. Dan hebben we nog de witte minibusjes die ook een vast traject rijden en overal stoppen, die willen ook nog weleens een detour doen als je erom vraagt en het niet te ver van de route is, ook standaard 2 BD$. Iedereen zonder auto verplaatst zich hier met die busjes en wandelen wordt er niet veel gedaan, wat ook te zien is aan de bevolking. Hiervoor zijn geen haltes en als een busje langs rijdt gaat dat met veel getoeter om de bus vol te krijgen. Er rijdt ook standaard een bijrijder mee die half uit het raam de mensen de bestemming toeroept en het geld int. Langer dan een paar minuten hoef je dus in de regel niet te wachten. De busjes worden volgepropt en als je aan een minibus denkt in Nederland waarin je met 9 personen mag rijden zijn er hier bankjes bijgeplaatst en zit je zomaar met 20 man in de auto. Denk daarbij aan te harde muziek, aan iets te corpulente lichamen en 30 graden kun je je een voorstelling maken hoe levendig het is in de bus. Je wordt geacht iedereen netjes te groeten als je in stapt. Stoppen is kloppen tegen het plafond of wand. Kortom, een erg leuke en goedkope manier van reizen.

ten anker

Ten anker lagen we vaak te rollen, niet erg hinderlijk maar soms wel vervelend. Daarnaast zeer harde muziek van de disco-restaurants op het strand, tot diep in de morgen en overdag de jetskies die door toeristen worden gevaren. Dat dit ook niet zonder gevaar is blijkt uit het feit dat het voor veel mensen vaak de eerste keer is dat zij hierop zitten en die apparaten verschrikkelijk hard gaan. Soms zelfs gevaarlijk dicht langs de boot. Zwemmen doen we dus alleen voor 09:00 uur als er nog geen jetskies zijn. We zwemmen geregeld naar het strand waar we dan het strand op en neer joggen, en wat opdrukoefeningen doen om het schuldgevoel weg te drukken van weer een paar drankjes teveel de vorige avond. We snorkelen wat en zien geregeld waterschildpadden bij de boot. Ook zwemmen er paarden voorbij….he wacht eens, paarden? Ja paarden en geen zeepaarden. zie hieronder

(Zee)paarden

Als we naar de stad gaan leggen we de dinghy vast bij de lokale sportvissers. Het kan ook veilig in de stad onder de brug door maar dat is verder varen en we lopen liever. Bridgetown is ook erg leuk en levendig met zijn rumbarretjes. De toeristenbars en restaurants laten we voor wat het is. Ze hebben allemaal 3 bier voor 10 BD$ maar eten is er duur en wijn kost 16 BD$ (per glas). Wij (en de portemonnee) vinden het leuker in de lokale barretjes en rumtentjes waar het veel levendiger is en je contact maakt met de bevolking. De muziek is hier vaak te hard (in heel de Carieb overigens) maar wel gezellig. Hier koop je 4 biertjes voor 10 BD$ en ze houden het graag voor je in de koelkast want ik ga natuurlijk geen lauw bier drinken. In de buurt is er altijd wel wat eten te scoren en dat kan je opeten bij de bar. We hoeven dus geen honger te lijden en zeker geen dorst te hebben.

Franz en Angela zijn overgestapt op de lokale rum, je koopt een klein flesje rum, lekker en goedkoop (7 – 10 BD$) en altijd te krijgen. Daarbij een fles cola en een beker met ijs en na een paar glaasjes kan je ze wegbrengen, haha.

flesje rum en cola

Na 3 weken hadden we Barbados wel gezien en na het uitklaren hebben we koers gezet naar Grenada. De Nina moest eruit want Franz had nl bubbels op het onderwaterschip ontdekt en dat moest onderzocht worden. Osmose werd gevreesd. En dat voor een Cat van 1,5 jaar oud.

Groetjes van de crew van SY ASHA, Asha en John

Comments are closed.