browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Dag 1 op zee

Posted by on 22 juni 2018

Het was een rumoerig nachtje. Niet verwacht maar toch gekomen, de wind. We waren na 2,5 uur rustig motoren al bij de zuidkant van het eiland Gran Canaria toen de wind begon in te zakken en daarna te draaien vanuit west. Hierna begon deze ook toe te nemen waarna ik de genua erbij heb gezet en motorzeilend gingen we verder. Het scheelde al snel een halve knoop extra. Poehpoeh zullen jullie nu zeggen maar elke halve knoop is meegenomen en ws ook minder dieselverbruik. Cor melde me nog via whatsapp dat de wind zou gaan draaien naar west en iets zou toenemen naar 11 knopen. Ik twijfelde even of ik niet zou door motorzeilen want de deining nam ook toe en dan met het grootzeil op zou ik ook de bulletalie ,( preventer zodat de giek niet onverwachts over zwaait naar de andere boeg), moeten zetten. Het was allemaal al even geleden dat alles gezet was dus liepen alle lijnen nog wel goed? En dat in het donker! De knoop toch maar doorgehakt en het grootzeil gezet en natuurlijk zaten de bulletalies in de weg. Maar ook dat opgelost. De motor kon uit en de snelheid bleef, heerlijk!!

Maar de wind nam steeds meer toe, zelfs tot 22 knopen en dat was weer iets teveel voor deze zeilvoering maar we gingen wel hard, in mijn achterhoofd wist ik dat de volgende dag de wind zou afnemen en dat de motor ws weer bij moet anders zouden we het volgende windgebied wel eens kunnen missen. Alles laten staan dus. Nu had Asha al de hele tijd een gebrom gehoord, ze ligt in de kajuit op de bank en ik dacht dat dat het vibreren van de genuaschoot was. We hadden ook al de hele avond geen bilgepomp gehoord , wat natuurlijk een goed teken is, maar ik zag wel het lampje branden op het paneel van de bilgepomp . Vreemd, dat klopt niet, pomp aangezet en ja hoor, nu hoorde je de pomp duidelijk dus ik was er stellig van overtuigd dat het gebrom niet van de pomp was. Maar achterhoofdgevoel, toch maar even de bilge checken, check, dubbelcheck, final check, en die was keurig leeg, wel hoorde ik lucht aanzuigen in de slang. Toch maar even naar de pomp en die was warm en stond dus te brommen, dwz met een laag toerental toch te zuigen. Die hield de bilge dus keurig leeg maar niet zoals het hoort. Die pomp wordt aangestuurd door een vlotterschakelaar en als die meld dat het water weg is zat er een verlengingsschakeling op van 18 sec. om echt alles droog te zuigen. Die was net ingebouwd (met dank aan Cor voor het maken ervan) maar er was duidelijk iets mis. De verlengingsschakeling, een printje, opgezocht en ja hoor, die was verpiept met een mooie zwarte vlek. Deze er tussenuit gehaald en de bilgeschakelaar weer als tevoren aangesloten. Zo die deed het weer en hoe. Elke 5 minuten gaat nu de pomp met zoemer af . Waar komt dat water vandaan, zoeken dus. En gevonden. De mangaten van SB watertank lekken door en door de onrustige zee, en te hoog vullen van de tank, liep er dus water in de bilge. Verder heb ik nog een lek gevonden en wel helemaal in het achterschip omdat er ook water op de vloer lag in de achterhut. Daar kom je leuk achter als je op sokken in het donker naar het toilet wil. Lol. Deze lekkage wordt veroorzaakt door een lekke afvoergassenleiding van de heteluchtkachel.  Deze heb ik gelukkig als reserve aan boord en zal die in Gambia moeten vervangen. De afvoer zit juist boven de waterlijn over BB en laat dat nu net de boeg zijn waar we op liggen. Verder zit er een heel doordringende tik in de mast. Net of er met een sluiting tegenaan wordt geslagen maar kan  niets vinden, wel is het bijna weg als ik de giekneerhouder volledig ontspan maar daar is deze niet voor, maar zal het toch daar ergens in moeten zoeken.

Al met al dus een druk en slapeloze nacht, maar… het ochtendzonnetje maakt alles weer goed en we worden vergezeld door dolfijnen. Het klussenlijstje is dus weer in de maak, de vorige was net afgerond. Wat heel goed was bevallen is het zogenaamde bushokje. Dat is een zeiltje met een deur en raampjes aangeritst aan de sprayhood, zodoende krijg je een kleine ruimte genoeg om te zitten maar heerlijk warm en droog en met voldoende uitzicht rondom, de wacht is dus gewoon gelopen, nou ja gezeten, in sweater ipv dik aangekleed zeilpak. Toppertje en aanrader dus.

Vissen doen we nog maar even niet, vriezer en koelkast puilen uit en wil niets weggooien. Dat is zonde.

Op dit moment van schrijven (12UTC) hebben we nog 11 tot 12 knopen wind en hebben we een afstand afgelegd van 99 mijl, dat is een gemiddelde van 6 knopen. We hebben nog 996 – 99 = 897 mijl te gaan

Comments are closed.