browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Gambia, Friday 06 April 2018

Posted by on 22 juni 2018

De dagen vliegen en we zijn alweer op vrijdag. We zijn klaar hier in Afrika. Het was leuk maar ook stoffig en warm, de warmte is te doen maar de Harmatan brengt veel stof met zich mee, Niet alleen buiten, het dringt ook door in de diepste spelonken van het binnenschip. Ze zeggen dat Afrika in je huid gaat zitten. Dat klopt, onze poriën zitten vol met stof en zand, LOL.

Een oud zeemansgezegde luidt, vertrek nooit op een vrijdag, maar wij zijn niet bijgelovig. Als je daar namelijk in geloofd mag je ook geen katten aan boord hebben en dat doen er ook genoeg. Hier geloven ze in de Juju, die kan verschillende vormen hebben en verschillende taken. Zo zijn er die je beschermen, stap niet in een taxi waarin er één hangt want die chauffeur vertrouwd daar volledig op en rijdt gemakkelijk tegen het verkeer in want de rest wijkt wel uit. Er zijn ook dodelijke Juju’s, wijzen naar iemand, of in zijn voetafdruk in het zand duwen, kan al dodelijk zijn en mag alleen in handen van zeer bedreven ouderen worden gebruikt…. We moeten ze maar te vriend houden want je weet het maar nooit immers.

Oyster Creek was ons goed bevallen, er komen bijna geen jachten meer, de laatste was vorig jaar en die man beviel het zo goed dat hij er 3 maanden was gebleven, helaas is hij ook daar gestorven. Ze hebben hem in het water terug gevonden en dat was met recht de laatste zeiler die daar ooit was gezien. Totdat wij kwamen, haha. Er liggen half vergane boeken terug gaande tot 1986, de rest is ws helemaal vergaan, met foto’s en verhalen van zeilers die daar kwamen, vergane glorie. Zij zijn er zeer trots op en hopen op een terugkeer van de zeilers. Wij hebben helaas verzuimd ons verhaal er in te zetten, dus rest ons niets anders dan hier maar over te schrijven zodat anderen ons voorbeeld volgen.

Er is in Oyster Creek meer reuring, er liggen veel Piroques die elke dag met toeristen gaan varen, er zijn wat lokale barretjes aan het strand en met de fiets ben je gemakkelijk in de stad. Zonder fiets wordt zeuren want dan ben je aangewezen op taxi of busje. Maar dat geldt ook voor Lamin Lodge en vanaf daar kan je niet eens fietsen, er loopt een zandpad naar de weg en het zand is zo rul dat je er niet op kan fietsen. Maar het feit dat Navionics geen route er naartoe heeft, geen enkele kaart trouwens, en het een smalle kreek is, maakt dat niemand er meer naartoe gaat wat eigenlijk jammer is. De kreek is goed bevaarbaar, mits je de route kent, en diep genoeg. Wij steken 2 meter en zolang je met opkomend tij er in gaat kan je vastvaren en weer loskomen. Op de heenweg, met laag water, zijn wij 3 x vast gevaren maar met stroom tegen en even in zijn achteruit ben je meteen weer los, no big deal. Op de terugweg , 2 uur voor hoog water, waarbij wij onze track terug volgden geen één keer.

Iedereen weet van lamin Lodge en is ook veel gemakkelijker bereikbaar, maar ook hier heb je ondiepe stukken dus een track is wenselijk.

Navionics heeft zijn kaarten bijgewerkt upriver maar dieptes kloppen niet helemaal. Wij hebben op de track van 2 voorgaande boten gevaren en met OpenCPN voeren wij over land, Navionics gaf de loop van de rivier redelijk goed aan nu, na commentaar van Rob waarin werd aangegeven dat de positie 1,8 Nm af week hebben zij dat geupdate, en ik heb Navionics er enkel naast gebruikt om te controleren. Wij voeren dus op gedownloade kaarten van Google Earth, die geschikt zijn gemaakt voor OpenCPN, met daarin de tracks en dat klopte precies. De getijdentabel die je bij het inklaren kan kopen helpt je enorm om te plannen. Zeker bij springtij wanneer er bijna 2 knopen stroom kan staan tot aan Janjanbureh aan toe.

We hebben woensdag volgetankt, 150 liter voor een op en neertje over de rivier met een 100 pk motor en 76 uur gedraaid brengt mij op een gemiddeld verbruik van 1,97 l/h. Dat komt overeen met het vorige traject vanaf las Palmas naar Banjul waarin ik 123 liter had verbruikt op 65 uur  en een gemiddeld verbruik van 1,89 l/h. Ik moet er wel bij zeggen dat we rustig draaien, zo’n 1500 omw/min, max 2000, wat 4 – 5 knopen door het water oplevert. Idealiter draait de motor op 2600 omw/min. en 6,5 knopen maar dan gaat het verbruik ook omhoog naar zo’n 5 l/h.

Donderdag hebben we uitgeklaard, de laatste Dalasi uitgegeven, nog wat bier gekocht en ook weer opgedronken. Er liggen nog enkele biertjes in de koelkast voor aankomst in de Kaapverden.

De klussen die we hier konden doen zijn gedaan.

De windverwachting is redelijk stevig met een swell van 3 meter, zo’n 20  knopen (5 Bf) uit het NNW dus helaas aan de wind naar, hopelijk, Baia de Palmeira, Sal. Anders wordt het Praia op Santiago wat zuidelijker ligt. Vanaf Praia is het alleen moelijker om daarna naar het noorden te varen dus proberen we te beginnen met de noordelijke eilanden van de Kaapverden. We verwachten er zo’n 3 a 4 dagen over te varen.

Comments are closed.