browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Gambia, Monday 19 March,

Posted by on 22 juni 2018

We varen nog steeds up-river de Gambia. Gisteren hebben we bij zonsondergang bij een dorpje Kau-ur ons anker uitgegooid. Meteen kwam er een piroque naar de Happy Hour toe die als eerste ankerde. Met goede bedoelingen maar niet prettig als het donker is. Het waren drie jongens die vroegen of we het dorp nog gingen bekijken. We zijn vandaag weer vroeg vertrokken, bij het eerste dageraad om 06:30 om de stroom nog even mee te hebben. Bij nacht varen is geen optie. Het dorp hebben we dus niet bezocht. Rond 10:00 bij het kenteren van het tij kwamen we bij een ander dorpje genaamd Pudang. Hier zijn we weer voor anker gegaan hoewel er een betonnen pier was maar met uitstekend betonijzer. Beter van niet dus. Meteen kwam er weer een boomstamkano op de HH af en daarna naar ons. Weer vriendelijke jongens die vroegen of we pennen hadden en flessen. De jongens ieder een pen gegeven en de lege flessen waarvan we wisten dat ze die goed konden gebruiken. Er kwamen ook gelijk veel jongens aangezwommen die aan de boot kwamen hangen. De boomstamkano ging weg en toen ook de zwemmende jongens met de belofte dat we het dorp zouden bezoeken. Na een half uurtje kwamen Rob en Hilde ons halen met de rubberboot en toen zijn we naar het dorp gevaren. Inmiddels waren er ook zo’n 4 kinderen in de dinghy geklommen en die voeren mee. Op de oever werden we zeer welkom geheten door de jeugd. De rubberboot werd de oever op geholpen en nog voordat de dames uit de boot waren werd er een graai gedaan naar de 2 vuilniszakken die Asha had meegenomen. Deze kwam in handen van tientallen kinderhandjes en de zakken werden nog in de rubberboot compleet uit elkaar getrokken en naar de inhoud werd gegraaid. Alles konden ze gebruiken er bleef enkel wat plastic over van de zakken. Wij kregen een rondleiding door het dorp en de buit werd mee gesjouwd. Iedereen wilde onze naam weten en die werd ook veelvuldig geroepen. De kinderen wilden allemaal onze hand vasthouden en vochten er zelfs om. Ze vroegen ook naar pennen en een bal, alles hadden we mee maar er waren gewoon teveel kinderen. Op naar de school die ze trots aan ons lieten zien. Hier hebben we de bal en zo’n dertig pennen overhandigd aan de leraar. We kregen een luid “Thank You” en iedereen wilde weer onze hand schudden en alles weten. Het was overweldigend en we hebben onze tocht door het dorp voortgezet op zoek naar brood, maar dit was alleen in de ochtend te krijgen helaas.

Toen we terug kwamen bij de dinghy werd deze weer door tientallen handjes opgetild en in het water gelegd Ze wilden allemaal wel mee naar de boot. Dit vriendelijk geweigerd maar het duurde niet lang of er kwamen steeds meer kinderen naar onze boot gezwommen, eerst hangend aan de dinghy, toen in de dinghy en daarna op de spiegel aan boord. Toen ik het welletjes vond gezegd dat mevrouw wilde rusten en dat dat zo niet kon met al die schreeuwende kinderen. Maar alles maakte een diepe indruk op hen natuurlijk en ze wilden eigenlijk niet gaan, zeker niet toen ze de tros bananen zagen hangen die we nog uit Las Palmas hadden meegenomen. De oudste maar eens aangesproken en toen ging de hele meute, school zou ook beginnen over een kwartiertje.

Na een middagdutje waarbij ik telkens geplaagd werd door een overijverige vlieg die duidelijk geen last had van de warmte kwamen er weer kinderen naar onze boot gezwommen ondanks de forse stroom die er stond. Dat was voor mij genoeg en heb de motor gestart en het anker eruit getrokken in de wetenschap dat school alweer bijna uit was en de hele meute weer zou komen. Dan maar even tegenstrooms varen.

Ik heb de hengel weer uit met een kunstvisje maar tot nu geen resultaat.

De rivier wordt smaller en is nu volledig zoet geworden en zeer bruin, ik heb toch even aan de zwemtrap gehangen om af te koelen, ondanks verbod van Asha, die ziet zichzelf al alleen terug moeten varen, LOL.

Comments are closed.