browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Sal, Tuesday 10 April 2018

Posted by on 22 juni 2018

We zijn in Sal, Baia da Palmeira waar we in kunnen klaren. Het anker viel ten 11:40 in 5m diep water. Het was niet zonder slag of stoot. Het was wederom geen fijn nachtje. Nog meer wind, De wind bleef rond de 30 knopen,  7 Bf , de golven waren zeker 5 tot 6 meter hoog door de aanhoudende noordoostenwind van 7 Bf. We hebben flinke klappen gemaakt en er is een hoop water over dek gespoeld. Het was beter niet naar buiten te kijken want je werd er alleen maar bang van. Op een gegeven moment zat ik in de pilot te lezen en hoorde een vreemd aanzwellend geluid, ineens besefte ik dat dat een zware breker is en hield me stevig vast. Maar zoals met de meeste golven rolde deze gelukkig ook onderdoor maar waren we iets meer naar stuurboord geweest dan hadden we hem over de boot gehad.

In de nacht is de wind behoorlijk gaan ruimen zodat ik al snel richting koerslijn kon varen en zelfs zo ruim dat we ruime wind konden gaan varen. Dat had de happy Hour ook niet verwacht en is onderlangs Boa Vista door gegaan. Ze hadden in dit geval ook de hoogte kunnen maken aan de oostkust van Boa Vista maar zoveel ruiming had niemand zien aankomen. Nu 6 uur later zijn ze nog steeds halverwege Sal en Boa Vista, inmiddels op de motor want ze verloren terrein met het zeilen door de stroom en wind. Ze worden hier nu rond middernacht verwacht, wel met volle accu’s en warme boiler. Elk nadeel heeft zijn voordeel!

Wij hebben de boot aan kant gebracht, de dekluiken en patrijspoorten konden weer open voor het luchten en drogen van de boot. In de voorhut is weer water binnen gekomen, ik kan het lek nog steeds niet vinden en ben hier al jaren mee bezig maar de matrassen zijn weer vochtig. Op een voordewindse koers zullen we hier geen last van hebben maar nu kwam er zoveel water over dat de voorkant van de boot op een onderzeeër leek.

We zijn de Baia de Santa Maria nog ingevaren, op dat moment stond er 33 knopen wind, want wilde daar eigenlijk eerst ankeren maar zag dat het strand stuifde, de swell evenwijdig aan de kust liep en de boten daar behoorlijk achter het anker aan het slingeren waren. Dat werd hem dus niet en ook de volgende baai, de Baia da Mordeira, hetzelfde verhaal. Al met al niet uitnodigend. Dan maar in één keer door naar Baia da Palmeira. Hier moesten we toch naartoe en dan hadden we rust.

De vernieuwing waarover de Atlantic Islands Pilot sprak is doorgevoerd, er is een 2e breakwater gebouwd, de oude is opgeknapt en de Roro steiger vernieuwd, het zag er veel beter uit dan het vervallen rommeltje van jaren terug. Of de verlichting het doet weten we vanavond en zal ik doorgeven aan de Happy Hour die in het donker zal arriveren.

Wij zijn inmiddels ook opgefrist, lekker gedouched en even bijgeslapen. Met Asha gaat het wonderbaarlijk beter, ze loopt weer rond en staat nu lekker te kokkerellen. Dit herstel gaat stukken sneller als toen we begonnen met zeilen toen ze nog uren tot dagen katterig kon zijn als we vast in een haven lagen.

We liggen ten anker tussen vissersboten, charterboten, verlaten jachten die hier al jaren liggen en bemande jachten. Veel liggen er aan een mooring  en die is vaak korter dan een ankerketting waardoor ze anders achter het anker slingeren. Ik kon in eerste instantie geen ankerplekje vinden dichter bij de haven en strand om beschut te liggen maar toen kwam er een rubberboot die aanwijzingen gaf waar te ankeren. Ikzelf had hem daar nooit neergelegd maar lig nu kort tussen de boten in. De ankergrond is goed, het anker beet zich stevig in de grond en we zijn niet meer van onze plaats geweest met 25 meter ketting. Tijdens de ankermanoeuvre stond er 30 knopen wind, normaal gesproken kan ik rustig alleen ankeren maar nu moest Asha het anker laten vallen.

De man die aanwijzingen gaf heeft een watertaxi-service met zijn rubberboot en kan water, brandstof en personen vervoeren. Hij vraagt 5 euro voor ophalen en terugbrengen naar de boot, Jay is zijn naam en ws gaan we wel gebruik maken van hem. Onze eigen rubberboot ligt dan aan de wal niet in de weg en kan ook niet gestolen worden. Er is hier alleen een visserskade en die ligt al vol met vissersbootjes of het strand maar dat ziet er niet uitnodigend uit.

Schade:  de nieuwe huik heeft schavielplekken doordat deze tegen de running backstay aan heeft gehangen tijdens de ruimende wind. Meer heb ik nog niet kunnen ontdekken. De boot heeft zich prima gehouden met deze beproeving.

Comments are closed.