browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Sal, Tuesday 17 April 2018

Posted by on 22 juni 2018

We zijn nog steeds in Sal, Baia da Palmeira. Het inklaren ging in stukjes. Wij zijn s’ochtends binnen gevaren en hadden gewacht op de Happy Hour die s’nachts om 01:30 binnen kwam. Voor de volgende dag had ik een afspraak gemaakt met Jay, de watertaxi , dat ik deze op zou roepen wanneer wij naar de wal wilden. De hele dag werd er niet gereageerd op de marifoon en toen ik hem zag varen en hem wenkte begreep hij er niets van want had deze al de hele dag op VHF 12 aan staan. Bij nadere inspectie mijnerzijds stond zijn marifoon op US kanalen en niet zoals het hoort op INT, daarbij stond zijn volume ook helemaal dicht. Hij had hem de dag ervoor pas gekregen!!  Het was inmiddels te laat om nog in te klaren en maar de afspraak verzet naar de volgende dag. Wij hadden natuurlijk de dinghy kunnen lanceren maar er stond nog steeds 30 knopen op de ankerplaats en stiekum waren we maar wat blij dat we even aan boord bleven om zeker te stellen dat het anker goed hield. De volgende dag ben ik maar weer gaan oproepen want hij was er niet op de afgesproken tijd. Uiteindelijk kwam hij en we konden het vuil in zijn boot laten staan, hij zou er wel voor zorgdragen. Goed, de havenpolitie ( Capitao do Porto) zat op kantoor, en hier moesten we formulieren invullen en de scheepspapieren achterlaten, maar voor de stempel in het paspoort moesten we het kantoor ertegenover hebben en deze was juist gesloten. We moesten dus de andere dag om 10:00 uur terugkomen maar mochten ons wel vrij bewegen over het eiland. De andere dag terug en toen was het kantoor weer gesloten maar er werd even gebeld en er werd verteld om 12:00 uur terug te komen. Openingstijd normaal tot 10:30 uur. Om 12:00 was deze er weer niet en er werd weer gebeld en we moesten de andere dag maar weer terugkomen. De dag daarop zat hij er warempel en we kregen onze stempels in het paspoort tegen betaling van 500 escudos, wat 5 euro is, per boot. De koers is eigenlijk 111 escudos op 1 euro maar gemakshalve rekent iedereen hier 100 op 1. Gemakkelijk rekenen. Enkele gehaaiden willen ook die 10 % dus zijn de prijzen soms aangepast maar op de markt, supermarkt en minibusjes is alles 1 op 100. Raar soms om gemixt geld terug te krijgen, escudos en euro’s.

Wat hebben we zoal gedaan;

We hebben wat rondgekeken in het dorpje Palmeira. Verder hebben we een kroegentocht gehouden. Daar ontmoetten we ook James, een Engelsman uit Manchester die een jaar in Las Palmas heeft gewoond en die wij daar hadden gezien maar nooit gesproken. Rob en Hilde hadden hem zelfs nog nooit gezien in LP. In Gambia hebben wij hem ook op een catamaran zien zitten en hij blijkt een vriend te zijn van Bjorn in LP. Leuke avond mee gehad en hij stelde voor om ons naar huis te brengen met zijn bijboot. Dan konden we Jay, de watertaxi , naar huis sturen. S’avonds hebben we lekker gegeten bij Pedro’restaurant, die we de dag ervoor op de kade hadden ontmoet toen die daar vis stond te kopen. Na nog een afzakkertje op het terras van Alexander von Humboldt ernaast was het tijd om te gaan. Wij met zijn vijven in de dinghy en Asha en ik werden als eerste afgezet op onze boot, daarna ging het gezelschap door naar de Happy Hour, wij hadden de zaklamp gepakt omdat we Rob en Hilde zagen roeien terwijl James de motor wilde starten, de motor deed het ws niet meer, ik kon het niet horen vanwege de wind. Nadat Rob en Hilde op de HH waren afgezet zag ik dat James nog steeds probeerde de motor te starten maar er was iets mis. Hij pakte de roeiriem maar dreef steeds verder af…. naar open zee. Ik bedacht me geen moment en zei Asha de sleutels te pakken om onze eigen dinghy te lanceren. Nu is dat een heel gedoe, er zat zelfs een hoes overheen maar we hebben kans gezien dit vrij snel te doen, daarna snel een motor erop en starten maar. Rob snel opgepikt en met een sterke lamp zoeken in de duisternis.  Gelukkig zagen we hem tussen de meerboeien drijven inmiddels al 600 meter verwijderd van ons. Wat was hij gelukkig en wat heeft hij een geluk gehad. Even later en we hadden hem niet meer gezien en dan was hij onderweg geweest naar….. maar zeker niet vrijwillig.  We hebben hem bij de catamaran afgeleverd en bij het hijsen in de Davids, waarbij we hem nog hielpen, bleek dat zijn voorvanglijn in zijn schroef zat, oorzaak gevonden dus.  We konden met een gerust hart gaan slapen want hadden weer een mensen leven gered.

De volgende dag zijn we met de minibus naar Espargos, een dorpje verderop gereden voor 50 escudos elk, dus 50 eurocent pp. Hebben daar wat rondgekeken, Rob en Hilde moesten iets gerepareerd hebben en hebben tevens een afspraak gemaakt bij een laundryservice. Verder moest Rob zijn Ipad opnieuw laten instellen om er ook een hotspot van te kunnen maken.

We zijn een dag met minibusjes naar Santa Maria gereden waar we hebben rond gekeken en gewandeld.

We hebben een reparatie- en schoonmaakdag ingelast ,  we hebben een avond gegeten hier aan boord en een avond aan boord van de HH waarbij we een DVD hebben gekeken van hun reisje Atlantic in 2000 met de Griffioen.

En vandaag hadden we een Suzuki auto gehuurd in Espargos. Er werd ons verteld dat we alleen naar Palmeira en Santa Maria konden rijden en dus niet naar de andere bezienswaardigheden die alleen via dustroads te bereiken waren. Uhmmm, dat was niet helemaal de bedoeling maar er werd snel een Suzuki Jimny (4x 4) aangeboden voor hetzelfde geld. Dat was nog eens leuk want nu konden we echt het eiland rondtoeren want het was één en al dustroad, soms zelfs dat niet en na een leuke dag hebben we alles wel gezien lijkt ons. We hebben in een lokaal restaurant in de buitenwijk van St Maria eindelijk onze buik gevuld en na het ophalen van de was van HH en aftanken zijn we terug gereden naar Palmeira waar onze boten op ons wachtten. Rest ons nog het inleveren van de auto morgen.

Terwijl ik dit aan het schrijven was hoorde ik buiten plofjes, als zijnde van vuurwerk. Buiten gekeken maar niets gezien. Even later horen we diverse boten en stemmen buiten,   er lag een rubberboot en politieboot bij één van onze Duitse achterburen. Deze bleek met ernstvuurwerken te hebben gespeeld en ook dus andere boten te hebben geraakt zoals onze Kaapverdiaanse achterbuurman van Sal Sea Safari en ook de Happy Hour. De Duitser is geboeid overgeladen in de politieboot en afgevoerd. Maar goed ook want ze zouden hem wel even hebben aangepakt. Op dit moment is het weer rustig en Rob mag morgen naar het bureau om een verklaring af te leggen, wordt vervolgd…….

Comments are closed.