browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Suriname 20 August 2018

Posted by on 19 oktober 2018

Het is weer even stil geweest op de blog rondom ons. Hier was het integendeel stil. Daarom juist deze vertraging in het verslag. Er is zoveel te doen, en gedaan, dat we het idee krijgen dat we geleefd worden maar zal verder gaan waar we gebleven waren.

We zijn dus heelhuids weer de Cottica en Commewijne- rivier af maar niet nadat we nog een aantal dagen hebben geankerd bij Plantage Frederiksdorp. Ik zeg bewust heelhuids want hebben veel drijvende boomstammen gezien, sommigen stonden als een spiets op de bodem en staken enkel zo’n 10 cm uit het water omhoog waardoor je ze bijna niet ziet. Vaar je daarop dan wordt de boot gespietst en zinkt deze in de diepe rivier. Zelfs voor de grote scheepvaart zijn deze stammen gevaarlijk. Bij Frederiksdorp lagen we lekker na te genieten en hebben nog een tour gedaan met ze naar de swamp. Hierbij werden we opgepikt bij onze boot en met een gewone Korjaal naar de plantage Johan en Margaretha gebracht en moesten we in de kreek overstappen in een kleine snelle korjaal. Deze bracht ons naar de swamp, hiervoor moesten we een botentrap nemen. Dat is een helling versterkt met hout en ingesmeerd met klei die eerst even nat gemaakt wordt waarover de korjaal getrokken moet worden. Eerst moest iedereen uitstappen en werd de helling nat gemaakt. Daarna nam de korjaal een aanloop en ging met volle snelheid de helling op waarbij de bootsman snel de motor opklapt. Hier ging het lichtelijk mis want de korjaal ging scheef en belandde halverwege naast de helling. Nadat deze weer recht geduwd was trokken en duwden we deze met vereende krachten verder over de helling.  Aan de andere kant konden we weer instappen en gleden we het laatste stukje van de helling in de swamp. Het water was hier veel schoner en helderder en er dreven talloze waterlelies op het water. Na een rondtour die in onze ogen veel te kort duurde zijn we terug gevaren onderweg nog slingers makend van de stelen van de waterlelies. Teruggekomen bij de botentrap zorgde de bootsman voor een voldoende lange aanloop en met de opmerking, handen binnenboord houden, gaf hij vol gas en stoven we op de helling af. De swamp ligt hoger dan de kreek en deze keer hoopte hij met iedereen erin er ineens overheen te kunnen glijden. De korjaal bleef mooi recht maar kwam net niet tot de top waardoor we toch weer uit moesten stappen en het laatste stukje weer verder moesten trekken en duwen. Dit was wel het leukste deel van de tocht maar ik ben dan ook een thrillseeker en ben niet snel bang. Op de terugweg weer over in de grote korjaal en werden we weer netjes bij onze boot afgeleverd. We hebben nog een flinke wandeling ondernomen naar Plantage Rust en Werk waar runderen en varkens worden gehouden. Nadat we helemaal tot rust waren gekomen hadden we het plan opgevat om zondag in alle vroegte terug te varen naar Domburg profijt nemend van het getij. Deze plannen werden lichtelijk verstoord doordat zaterdagmiddag er ineens een snelle boot naderde met daarin, ja hoor, vrienden uit Domburg die ons wilden verrassen. Ik had daar niet op gerekend en zoveel bier had ik niet koud staan maar dat was geen probleem, ze hadden aan alles gedacht en de koelbox zat op getopt met koud bier en zelfs Rosé voor Asha. Asha zorgde zoals gewoonlijk weer voor hapjes en na een geslaagde middag waarbij de drank weer rijkelijk vloeide en ervaringen werden uitgewisseld is de dag afgesloten met een diner op Plantage Frederiksdorp. Daarna werden we weer netjes afgezet op de boot en moesten onze vrienden hun weg in het donker terugvinden naar Domburg waar ze uiteindelijk langer over hebben gedaan dan ze hadden voorzien. Enerzijds door een flinke regenbui waar ze  even voor hebben gewacht en anderzijds durfden ze niet hard te varen doordat het erg donker was. De rivier staat vol met visstaken waar ze al snel achter kwamen doordat ze er bijna in zaten. Op de heenweg hadden ze nog 100 km/h gedaan maar daar kwam nu niet veel meer van terecht en 3 uur later waren ze gelukkig veilig terug. Wij lagen inmiddels al lekker te slapen niet wetende van hun avonturen want wij moesten vroeg op. Zondags vroeg was ik al voor de wekker wakker en waren snel op weg om van het getij te profiteren. Dwz eerst met het afgaande tij naar de splitsing van de Commewijne rivier en daarna met opkomend tij over de Suriname rivier naar Domburg.  Planning was goed geweest en de vaart ging vlot waarna we afmeerden naast de blauwe boot van Holsu. Hier hebben we de watertanks gevuld en de boot gespoeld en gewassen.

Terug bij de moorings bleek er een nieuwe boot uit Zuid Afrika te hebben geankerd, echter net te dicht bij onze mooring en we hebben de andere mooring gepakt waar de HH op had gelegen. Bij de kentering van het getij dreef de geankerde boot toch nog te dicht naar ons toe en ze besloten om toch maar aan een mooring te gaan liggen waarbij ik ze even heb geassisteerd.

We kregen nog bezoek van Sabita (Asha’s nichtje waarmee ze was opgegroeid) met man Anand waarbij we een zelfgemaakte taart kregen aangeboden. Zij verdiend de kost met het maken van prachtige feestelijke taarten en na een rondleiding op onze boot werd de afspraak gemaakt om naar Carolinakreek te gaan. Velen kennen Colakreek en dit was net zoiets. Rond 17:00 uur werden we opgehaald en reden naar Carolinakreek. Hun 2 zoons met aanhang kwamen we onderweg al tegen en aangekomen op Carolinakreek begon Anand met het braden van varkensvlees en dogs (eend) We hebben genoten van lekker eten, lekker drinken, leuk gezelschap en na een verhit spelletje tafelvoetbal afgesloten met een heerlijk afkoelend bad in de kreek om 12 uur s’nachts. Daarna alles weer ingepakt en hebben ze ons weer bij River resort afgezet. Het was een geslaagde gezellige avond.

We hebben een aantal dagen een auto gehuurd zodat we wat konden zien en zijn naar Ston Eiland, zo’n 82 km, gereden. Onderweg nog wat eten gekocht. Dit is een schiereiland en het laatste stukje was niet geasfalteerd maar goed te doen met gewone auto. Hier is een resort en hebben de hangmatten opgehangen om even lekker tot rust te komen. Niets van dit alles want precies naast ons strijkt er een familie neer met veel kleine krijsende kinderen die continue aan het gillen waren. Rond 13:00 trokken we het niet meer en hebben de boel weer ingepakt en zijn naar Atjonie gereden zo’n 80 km verderop.

Bij Atjonie stopt de highway en kan je niet verder met  de auto. Vanaf hier wordt alles met de korjaal gedaan. We kwamen daar eigenlijk veel te laat aan maar wilden wat informatie voor het geval we nog een keer verder het land in willen met een korjaal. Na wat mensen gevraagd te hebben die net terug kwamen en anderen die net weg gingen kwamen we in contact met Andre, ik dacht een bootsman, die vertelde over de dorpen langs de Boven Surinamerivier. Hij wilde ons wel brengen maar aangezien we niets bij ons hadden vwb overnachting leek dat ons niet verstandig. Asha vroeg naar de Sula (=stroomversnelling) om even lekker te zwemmen en hij vertelde over de sula voor zijn dorp en opperde om ons ook weer terug te brengen voor donker. Zo gezegd zo gedaan en na een afgesproken prijs (hij vroeg 500 srd maar boden hem 300 srd waarop hij zei dat hij een kleine motor had en dat het dan wel uit kon) konden we instappen. We waren juist onderweg toen we werden ingehaald door een grotere korjaal met zwaardere motor en hij zei dat we moesten overstappen. Die ging sneller zei hij en dan konden we nog even genieten. Overgestapt ging het zeker sneller en na een tochtje van een half uur kwamen we bij de Sula aan die moeiteloos werd genomen door de korjaal. Zij laveren tussen de rotsen als een fietser door het verkeer en weten precies waar de rotsen zich bevinden en waar ze de motor even moeten optillen. Na de Sula werden we afgezet op een eiland genaamd Isadou. Aan de andere kant waren er nog meer Sula’s en hier werd gebaden. Dus snel kleren wisselen voor zwemkleding en baden maar. De stroom was best wel sterk en ik waagde me niet te ver in de rivier zodat ik houvast bleef houden met mijn voeten. Asha kwam er ook in nadat ze eerst alles moest fotograferen en we hebben heerlijk genoten in het snel stromende water. Ondertussen werden de Sula’s ook aan die zijde genomen door korjalen waarbij we getuige waren dat het ook wel eens bijna fout kan gaan. Eén korjaal kwam nl hard aangevaren en op het laatste moment wordt de motor opgeklapt maar ditmaal raakte de korjaal uit koers en zou bijna op een steen zijn geknald als de bootsman de motor niet snel  weer had laten zakken en corrigeerde maar de correctie was teveel en nu liepen ze de kant op de mangrove in. De jongens die voorop zaten vluchtten snel naar achteren omdat de korjaal onder het gebladerte verdween  bang voor slangen die in de takken zouden kunnen hangen. Hilariteit alom en met gelach konden ze de tocht voortzetten. Na heerlijk te zijn afgekoeld en omgekleed stonden we te wachten voor de terugtocht waarbij bleek dat Andre ( de bootsman) de eigenaar was van het resort. Dit was het eerste resort dat we bezochten wat door een Marron familie werd geleid. We vonden het er erg leuk, rustgevend en goed verzorgd. We hadden er graag willen blijven maar wilden de auto niet in Atjonie in het donker achterlaten met al onze spullen erin. Het is betaalbaar (all-inclusive) en zeker een aanrader. We hebben daar in de bomen ook nog een Luiaard met jong zien hangen.

We zijn een dagje naar Paramaribo gereden met de Zuid Afrikaanse familie om de Inheemsen en Javaanse feestdag te bezoeken. Ook dit was kleurrijk en leuk om te zien. De Indianen hadden zich verzameld en er werden optredens gegeven. Ook heb ik Pepre Watra gegeten , een Indiaanse soep met een hele peper en een Kwikwi (gepantserde swamp-vis, familie van de meerval) erin. Lekker pittig en heerlijk. Desi Bouterse, de President, stond te speechen en na afloop kreeg hij een matig applausje van enkele toehoorders. Ik houdt me ver van politiek maar misschien is dit een voorbode voor komende verkiezingen.

Een dag nadat wij op de mooring lagen kwam er nog een Franse boot binnen.  Hier hebben wij geen contact mee gehad. Die was een week later ook weer weg en Nina, een Duitse Catamaran met Frans en Angela die we al in de Gambia hadden ontmoet was ook binnen gekomen en er was ook nog een Bestevear met Aerorig binnen gekomen met een Engelse eigenaar. Later is er nog een zeiljacht (Whisper) binnen gekomen met een Canadees, zijn nichtje en Thaise vrouw aan boord. De moorings liggen dus weer vol en River Breeze heeft een goede doorloop van zeiljachten dit jaar. Velen zijn hier gekomen doordat wij over Suriname spraken en er zullen er ook nog volgen.

We zijn een dag naar Bhaiwa( de neef van Asha) gegaan en hebben een nachtje geslapen bij de familie in de hangmat. We kregen een bed aangeboden in een kamer met airco maar verkozen om lekker in onze hangmat te slapen. Bhaiwa was naar het bos geweest met een vriend en ze hadden een bosvarken en enkele vogels geschoten. Wij wilden natuurlijk wel bosvarken mee eten dus de afspraak was snel gemaakt. Het bosvarken werd in kleine stukjes gehakt en gemarineerd waarna Bhaudie (tante) deze heerlijk heeft gekookt. Het was heerlijk en pittig dus moest met bier worden weggespoeld. De hele familie was aanwezig wat het extra gezellig maakte. We zijn nog  even naar het huis  in aanbouw gaan kijken van Anand (zoon) en heb daar nog even met mijn drone geoefend en wat filmpjes gemaakt die ik later op hun computer heb gezet.

In het weekend zijn we met 12 pers. (bemanning Whisper, Nina, Noanka, Asha, Gerben, Peter en Sushi en zoon Jesper),  in de Rhib van Holsu (visfabriek) naar Overbridge gevaren voor een BBQ en overnachting. De Rhib was aardig vol, personen kunnen er wel meer bij maar iedereen had bagage ook, maar de motor (Mercury 250PK) had er geen problemen mee. Onderweg had Gerben nog een verrassing voor ons. We stopten bij Waterland Marina en daar werden we voorzien van voorgekoelde kokosnoten die heerlijk smaakten. Aangekomen op Overbridge hadden we een hutje waaronder we de hangmatten konden ophangen. Wij hadden taart meegenomen voor ons 15 jarig jubileum (hoe vaak wil je dat vieren want jubileum was in maart) Angela had diverse cake gebakken. Een BBQ set was besproken en wij hadden onze Cobb en brandertje mee. Gelukkig maar want de BBQ kwam pas om 18:00 vrij en we konden dus al eerder beginnen. Ik zou een rookpan meenemen maar het rooster was nog niet gerepareerd maar wilde het nu proberen met de Cobb. Gerben had Bangbang filet (vis) meegenomen en het roken ging ook goed met de Cobb. Asha kon hier nu een salade mee maken en ik ging verder met saté braden op de Cobb. Om 18:00 kwam de BBQ en toen kon het echte werk beginnen. We zijn tot in de late (of eerder vroege) uurtjes doorgegaan en het was bere gezellig . Na een nacht in de hangmat, waarbij iedereen plaats  genoeg had doordat sommigen onder de sterrenhemel en er ook andere hutjes vrij kwamen begon het s’ochtends opnieuw. De één begon met koffie, de andere met bier en ik begon met roken van Bangbang voor de salade. Er was nog genoeg cake over van Angela en dat diende als ontbijt samen met gekookte eieren, worstjes en toastjes met salade. Weggespoeld met … jullie mogen niet meer raden. BIER!! S’middags kwamen Jack en Dick die Erik en Mim van de Whisper hadden meegenomen en Murk, de vader van Gerben met zijn vrouw en haar zoon ons versterken. En nog kregen we het vlees en het bier niet op. Besloten dus om woensdag daarop alles nog eens dunnetjes over te doen bij Holsu op de blauwe boot in een poging nu wel het bier en vlees op te krijgen.

We zitten inmiddels in de grote droge tijd. Het weer is nu stabieler, droger en warmer. Soms valt er een flinke bui die lekker afkoelt en de watertank weer wat bij vult. Sinds de vriezer uit staat blijven de accu’s ook bij zodat we de motor niet hoeven te draaien voor stroom. Douchen doen we met koud water wat inmiddels 31 graden is of bij het zwembad of in een regenbui. Ik wil nog weleens opfrissen in de rivier maar dat vindt Asha niet fijn vanwege de vele slangen, kaaimannen, arapaima’s, piranja’s, grote catfish…..en andere dieren in de rivier. Op Arapaima na hebben we ze dus ook allemaal al gezien. Ik blijf dan ook hangen aan de zwemtrap ook vanwege de sterke stroom die op dit stuk kan oplopen tot zo’n 2,5 knoop en op de Cottica en Commewijne zelfs 3 knopen gemeten. Eenmaal moest ik zelfs onder de boot bij de schroef om mijn eigen vislijn eruit te halen die ik had laten staan tijdens de kentering en dat voelde niet fijn. Er is bijna geen zicht en dan zie je allemaal schimmen voorbij flitsen.

Wordt vervolgd.

Comments are closed.