browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Suriname Friday 22 June 2018

Posted by on 19 oktober 2018

 

We hebben de 1935 Nm in twee weken volbracht met enkel een uitgeboomde Genua, zelfs deels ingerold wat een mooi resultaat is. De gemiddelde snelheid over het gehele traject is 5,6 knopen geweest. Dit had zeker sneller gekund en hadden bij nader in zien gemakkelijk de Parasailor bij vertrek al kunnen zetten omdat we nooit meer dan 30 knopen hebben gehad in de vlagen maar hebben behoudend gevaren zodat het comfortabel en veilig was. Asha heeft niet veel ervaring en dan sta je er alleen voor. Al met al zijn we zeer tevreden en zijn 2 dagen voor de Happy Hour gearriveerd.

S’ochtends rond 06:00 passeerden we volgens plan de verkenner en begonnen aan de aanloop van de Suriname rivier. De wind viel geheel weg en op de motor zijn we doorgegaan. MAS (Maritieme Authoriteit Suriname) reageerde nog niet op mijn VHF call om 06:00 maar om 07:00 uur hoorde ik een ander schip communiceren dus alsnog ingemeld, we waren inmiddels al bij Fort Amsterdam en ik mocht doorvaren met de mededeling dat we of moesten wachten, of onderlangs de Goslar, gezonken en gebroken Duits schip uit de 2e wereldoorlog midden in de rivier,  onderlangs moesten passeren ivm ceremonieën voor het presidentieel paleis. Later hoorden we dat dit ter gelegenheid was van de eerste Hindoestanen die voet aan wal zetten in Suriname. Wat zij niet wisten dat ik dus precies 150 jaar later een uit Suriname gevluchte Hindoestaanse (Asha) weer voet aan wal liet zetten.

Het was heerlijk varen op de rivier en een verademing om weer eens groen te zien na maanden alleen maar dorre zandvlakten. Er stonden mooie huizen en villa’s langs de rivieroever en we keken onze ogen uit. Exact om 10:00 pikten we een mooring op bij Harbour Resort Domburg en direct kwam er al een medezeiler op ons af varen in zijn dinghy. Dit bleek Christer uit zweden te zijn en hij had ons op FB gezien en al veel over ons gehoord en nu kon hij ons in levende lijve onze handen schudden, de roem was ons vooruit gesneld en even voelden we ons beroemd. Hij kon Anders en Berit van de Ladybird waar we zo’n leuke tijd mee hebben gehad in Las Palmas. We wilden het kort houden want wilde graag alles aan kant brengen en een klein slaapje pakken want was weer de hele nacht op geweest. Hier had hij alle begrip voor, vertelde nog wat wetenswaardigheden en vertrok toen naar de wal om zijn huurauto in te gaan leveren. Nog geen uur later was hij weer terug en vertelde dat we waren uitgenodigd op een verjaardagsfeestje van de 5 jarige zoon van de autoverhuurder Rishi. Dus geen middagslaapje. Nou, vooruit dan maar en om 14:00 uur gingen we naar de wal en zaten dus een kwartier later op het feest. Het duurde niet lang of de Djogo’s Parbo bier (flessen van 1 liter) kwamen tevoorschijn en de vermoeidheid werd snel weg gespoeld.  Na afloop van het feestje ook nog even in de bar gezeten om kennis te maken met het personeel aldaar en de medezeilers, te weten Stijn en Yvet van de Amuse, die overigens ook op het feestje waren, Andy, een duitser die voor anker ligt en wat naaiwerk verricht bij deze of gene aan boord en een paar Engelsen waarvan ik de naam ben vergeten. Het werd de hoogste tijd om naar bed te gaan en dus sliepen we, voor het eerst weer in maanden, heerlijk rustig zonder slingeren. Het enige wat we hoorden was af en toe een brulaap van de jungle aan de overkant.

De dag daarop de Marina maar eens verkend en kennis gemaakt met Netty en Jelle die de moorings voor hun rekening nemen en Rob, die de bar uitbaat. Christer, de Zweed, vertrok weer en toen zijn we een mooring opgeschoven.

We hebben lokaal wat gegeten wat weer heerlijk Surinaams eten is en lekker goedkoop zodat je daar zelf bijna niet voor kan koken.

De daaropvolgende dag kwam de Happy Hour binnen en heb ze geholpen op de mooring waar we eerst op hadden gelegen. We hadden ter verrassing en traktatie heerlijk Surinaams eten gehaald en onder het genot van Djogo’s Parbo bier het eten weggespoeld onderwijl sterke verhalen uitwisselend van de overtocht. We hebben Happy Hour even alleen gelaten en inmiddels was ook de Amuse vertrek gereed.  We hebben Rob en Hilde even later weer opgepikt om nog kennis te maken met Stijn en Yvet en daarna hebben we de HH een mooring opgeschoven zodat we weer dicht bij elkaar maar belangrijker, recht voor de bar (wifi) liggen. Later brachten we ze naar de kant om kennis te maken met Netty en Jelle zodat we de andere dag de benodigde papieren hadden om in te kunnen klaren in Paramaribo. Hiervoor had ik een auto met chauffeur (Jimmy) geregeld die ons wegwijs maakte en zorgde dat we op tijd de kantoren passeerden. Hier kwam de naam Maritieme Authoriteit Suriname echt naar voren want Rob mocht het kantoor niet in, in zijn korte broek. Hilde heeft dus bij de MAS de HH ingeklaard. Het inklaren bij de immigratie gaat een beetje vreemd omdat je je eerst moet melden bij de immigratie, daarna krijg je een stortingsopdracht waarbij je bij een bank euro’s (geen Surinaams geld maar echt euro’s) moet storten en met dat betalingsbewijs ga je weer terug naar de immigratie en krijg je voor een maand je visum. Je kan verlenging krijgen tot max drie maanden bij de vreemdelingendienst. Asha kreeg gelijk voor een half jaar.

Daarna zijn we nog even bij de Ambassade langs gegaan maar daarvoor moest ik een andere dag terugkomen. Op de terugweg nog even een outdoorwinkel bekeken waar alle prijzen weer in Amerikaanse dollars vermeld waren. Het moet niet gekker worden. Dit geeft alleen maar aan hoe instabiel de Surinaamse dollar is en dat ze graag harde valuta willen. Denk hieraan als je deze kant op komt!!

Groetjes van de crew van SY ASHA, Asha en John

Comments are closed.