browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Suriname Tuesday 24 July 2018

Posted by on 19 oktober 2018

Precies 5 weken terug had ik mijn vorige verslag geschreven. Sindsdien is er weer veel gebeurt waarvan hier een kleine opsomming.

De eerste weken waren een ware beproeving voor me waardoor we bijna nergens aan toe en naartoe kwamen. Liggen deed pijn, zitten ging nog maar is niet de beste houding, en lopen lukte me van de steiger naar het zwembad. Als ik dan van het zwembad naar de droogplaats voor kleding liep om mijn zwembroek en handdoek te halen kromp ik ineen en moest stoppen van de pijn. Al strompelend bereikte ik dan het zwembad en dat verlichtte dan even de pijn bij gebrek aan de zwaartekracht, of beter gezegd het opwaarts drijfvermogen van mijn lichaam in het water. (wet van Archimedes, die luidt; een lichaam geheel of gedeeltelijk ondergedompeld in een vloeistof ondervindt een opwaarts drijfvermogen gelijk aan het gewicht van die verplaatste vloeistof.) Ondanks de heerlijke temperatuur van het zwembadwater houdt je dit natuurlijk ook niet de hele dag vol en dan eruit komen was weer een martelgang. Ook heb ik een masseur bezocht die me verschrikkelijk pijn deed maar waarna ik weer even ontspannen kon lopen. De eerste keer slechts voor een half uur, de tweede keer een halve dag dus er was progressie. Ook nog een keer gekraakt door een 84 jarige kraker maar ook dat werkte maar tijdelijk. Medicijnen leken niet te helpen. Ik gebruikte de eerste dagen Paracetamol, daarna aangevuld met Ibuprofen. Na twee weken Diclofenac, alles tegen max. doseringen maar de pijn werd er voelbaar niet minder van.  Daarom maar gestopt met die rotzooi, pijn is pijn, en voor de zekerheid maar een MRI-scan laten maken bij een prive-kliniek waar ik gelukkig snel terecht kon. Ik wilde gewoon weten wat mij dwars zat. De scan opgestuurd naar mijn dochter Sanne die deze vervolgens aan de neuro-arts heeft laten zien in het ziekenhuis van Leiden. Er blijkt een stukje weefsel naar buiten te zijn geperst tussen wervel L4 en L5 welke aan het afsterven was en op de zenuwbaan drukt. Het was een kwestie van de tijd uitzingen totdat de pijn minder werd. En dat werd deze tenslotte. Elke dag werd de pijn minder, ik heb nog wel een aantal weken een doof gevoel op de huid van mijn linker onderbeen gehad en soms is deze er nog maar ben blij dat ik er weer ben en weer kan wandelen.

Zo zijn we naar Paramaribo geweest, ik moest een Fe de Vida verklaring (bewijs van in leven zijn) ophalen voor mijn uitkeringsinstantie ABP. Verder hebben Asha en ik fietsen gehuurd en zijn we naar Marina Waterkant geweest, tevens naar White Beach, om alles te bekijken.

Weer een andere dag hebben we een rondleiding gehad bij Holsu, een visverwerkingsbedrijf op loopafstand. Gerben die elke dag in de bar van Harbour Resort Domburg komt leidde ons rond en we vonden het alle vier indrukwekkend. Tevens hebben we daar een tot jacht omgebouwd vissersvaartuig bekeken van de oom van Gerben. Een geslaagde ochtend en daarna even bijkomen, en afkoelen in het zwembad.

We hebben nog een keer fietsen gehuurd en zijn naar Houttuin gereden waar ook een ontspannings resort is gevestigd compleet met sauna en stoombad maar daar heb ik even geen behoefte aan. Ik zweet zo ook al genoeg. Wel even lekker gezwommen en op de terugweg een Bami gehaald in één van de vele Warungs langs de kant van de weg.

En zo zijn we weer een paar weken verder. De weekenden worden gevuld met iets leuks te doen zoals met een huurauto van Rishi naar Plantage Peperpot. Hier hebben ze het landhuis mooi gerestaureerd en er zijn nieuwe huizen omheen gezet om een resort te maken.

Vanaf Domburg vertrekken er Korjalen naar Laarwijk. Zo zijn wij s’morgens opgestapt op een Korjaal nadat we eerst weer met onze dinghy naar de dinghy-steiger zijn gevaren. We zouden met onze eigen dinghy naar Laarwijk kunnen maar dan moet je deze daar weer goed in de gaten houden ivm het getij. Dat kan hier wel bijna 3 meter zijn en voordat je het weet ligt de dinghy of droog of vast onder een steiger. Voor omgerekend 30 ct pp hoef je het ook niet te laten. Benzine kost ons al meer naar Laarwijk. Veel is er niet meer over van de plantage, er staan huisjes waar men nog iets fruit verbouwd maar de oude koffie en cacao-plantage is dichtgegroeid en terug genomen door de natuur. Aan het eind van de weg staat rechts het laatste huis en daar was een man bezig een korjaal te bouwen voor zichzelf. Hij vertelde te wonen in de Stad maar hier te komen voor de rust. We togen naar huis met bananen (Bacove genoemd), citrusvruchten en cashew vruchten uit zijn tuin.

Verleden week zijn we naar Mariënburg gereden en hebben daar een Korjaal gepakt naar Plantage Frederiksdorp en hebben dit geweldig mooie resort bekeken alwaar we ook een historische rondleiding hebben gehad. Dit Plantage Resort is denk ik een voorbeeld zoals het moet.  Keurig gerestaureerde huizen, vriendelijke bediening en een serene rust. Jammer voor de vakantiegangers was dat het zwembad buiten gebruik was voor onderhoud. Vanaf hier zijn we nog naar beide buur Plantages gelopen waarvan Johan en Margaretha een dorpje is. Hier namen we weer een Korjaal terug naar Mariënburg waar de auto stond.

Comments are closed.