browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Vertrokken naar Sal, Cabo Verde, Saturday 07 April 2018

Posted by on 22 juni 2018

Gisteren dus op vrijdag vertrokken en de wind was natuurlijk weer meer als voorspeld. We hadden er al een beetje op gerekend en met het derde rif erin ging het prima, daarnaast de kotterfok en genua. Alles was goed gezeevast en er was geen lekkage meer van de doorvoer van de luchtkachel. Het bleef dus netjes droog, althans achter en we hebben geen bilgealarm meer gehad, je raakt er zo aan gewend dat ik voor de zekerheid toch maar even de vloerplaten had gelicht en de bilgepomp getest. We wilden ruim met daglicht vertrekken vanwege de vissertjes voor de monding. De wind stond noordwest en we maakten goed hoogte en zijn toen overstag gegaan. Helaas naar het zuidwesten maar we konden niet verder naar het noordoosten vanwege de kust met zijn ondieptes en vissertjes die we wilden vermijden.  Ik wilde ook dolgraag water maken, ik had alle filters vernieuwd en 1 tank was al leeg maar heb daar toch maar mee gewacht vanwege de kwaliteit van het zeewater. Buitengaats waren er genoeg clusters van vissertjes, ze vissen met netten en longlines vlak bij elkaar vanwege de veiligheid, en we waren blij dat we ze ditmaal zagen. De wind nam toe tot een stevige 26 knopen met uitschieters naar 30 wat al gauw zo’n 7 bf is. Het zeetje bouwde ook stevig op tot zo’n 3 meter met schuimkoppen zodat de vissers en met hun de drijvertjes moeilijk te zien waren. Wel begon ik er een patroon in te ontdekken en meestal lagen ze dus achter het net, (achter het net vissen?), voor anker. Dit was helaas voor ons wel in een noord – zuid richting dus dwars op ons pad. Hier kwam ik achter toen ik dus al over 2 visnetten heen was gevaren. Pas vlak bij de boot zag ik de drijvers en het was te laat om te reageren, ik voer immers met volle zeilen, en zag de drijvertjes door de kiel omlaag gedrukt worden en weer heel snel omhoog komen tussen kiel en roer maar ook hier zakten ze gelukkig weer en had dus geen net op sleeptouw, en ook geen boze visser. Ze kwamen wel snel aangevaren om alles te contoleren.  Wat mogelijk is, is dat als je schroef draait deze het net pakt en ook is het voorgekomen dat een hele schroefas eruit wordt getrokken als je zoals ik met 5 knopen eroverheen dendert. Gelukkig niet het geval en mijn schroef staat geblokkeerd in zijn achteruit om deze in de vaanstand te zetten voor minder weerstand door het water. Toch maar beter oppassen geblazen want vroeg of laat kan het mis gaan, driemaal is scheeprecht luidt het gezegde, dus de voorzeilen neer en motor aan, enkel het grootzeil voor de steun. Juist op tijd want daar werd de volgende visser al gespot en op 10 meter voor de boot zagen we de drijvertjes, roer vol naar stuurboord om mee te liggen en zo voeren we noordelijk naast het net tot het laatste boeitje met vlaggetje, (overigens niet altijd het geval). Dit net is soms kilometers lang. Waar mogelijk gingen we achterlangs als we niet te ver naar het zuiden hoefden. Wilden nl zo noordelijk mogelijk uitkomen ivm de noordwestelijke koers naar de Kaapverden die nog niet bezeild was. We dachten dat we de laatste vissers op 20 mijl uit de kust wel gehad hadden en zetten weer zeil en de motor kon weer uit. Het begon inmiddels te schemeren en Asha ging naar bed. Ik ben nog 2 x geschrokken van een boeitje met vlag die vlakbij langs kwam, ik eigenlijk langs het boeitje, maar kon geen net ontdekken. Ze vissen dus ook zo. Tot mijn verbazing zag ik ineens allemaal lichtjes op 25 mijl uit de kust en daar was dus weer een cluster vissers, deze maar onderlangs gepasseerd want kon echt niet meer zien waar de netten eindigen. Daarna tot mijn verbazing weer een keer 35 mijl uit de kust op de 100 meter dieptelijn waar ik ook met een grote boog omheen ben gevaren. Ik heb diep respect voor deze vissers, ze vissen met houten open Piroques, aangedreven door een buitenboordmotor, en blijven dus dagen op zee. Ze koken op houtskoolvuurtjes en slapen op de netten oid. Ze kijken zelf ook goed uit want als je aan komt varen schijnen ze met lasers in de lucht, ws ook om de rest van de vissers opmerkzaam te maken.

De nacht was koud, de zeewatertemperatuur dropte buiten al snel naar 17,2 graden en het werd vochtig, zeker met de overkomende zeeën maar die waren stiekem wel welkom om al het zand en stof af te spoelen. De wind begon in de nacht te ruimen en zodoende konden we gelukkig een westelijke koers varen en toen was de wind op. Van 25 knopen naar 7 knopen met nog wel dezelfde swell dus bootje ging tekeer. Motor maar gestart en noordwest gaan varen in de hoop dat de wind weer snel terug zal keren, eind van de ochtend is deze verder geruimd en weer toegenomen en nu varen we een westnoordwestelijke koers. Een nieuw weerbericht binnenhalen is nog niet gelukt, hopelijk lukt het als deze mail eruit gaat.

Vanmiddag nog even bijgelegen, we hadden beiden geen zin om het eten klaar te maken vanwege de beweging van de boot en toen kwam ik op het idee om de boot maar eens bij te laten liggen. Dit wilde ik al lang eens proberen want had het met deze boot nog nooit gedaan. Eerst geprobeerd met een gedeeltelijk gereefde genua, ik was bang voor schavielen dus de exercitie nog eens gedaan met de kotterfok. Deze daarna nog eens gereefd voor een beter resultaat.  Wat is bijliggen vragen de niet zeilers zich af?? Bijliggen is een manier om rust in de boot te krijgen en nauwelijks nog vooruitgang voor als je iets op dek wilt doen, of zoals wij even willen eten, of als je in de nacht vlakbij de haven wilt wachten voor de aanloop bij daglicht. Elke boot heeft zijn eigen karakteristieken maar in het kort komt het erop neer om overstag te gaan en de fok of genua bak te laten staan, dus niet overhalen bij een normale overstag manoeuvre, en als deze bak staat draai je het roer terug en zet deze vast zodat deze wil oploeven. Er gaan nu diverse krachten op de boot werken die in evenwicht moeten komen. Het aangetrokken grootzeil en het roer wil de boot laten oploeven tegen de wind in maar de strakgetrokken, bak staande, fok verhinderd dat en duwt de boeg terug naar lij. De boot zal dus zijwaarts worden verplaatst wat erg moeilijk gaat vanwege de kielconstructie en zal met heel weinig vaart een bepaalde hoek tov de wind en golven gaan liggen. Bij mijn experiment was dat 60 graden aan de wind en dito golven en 2 knopen verplaatsing maar dat wijt ik aan de stroom die hier langs de kust zuidwaarts staat met ong 1,5 a 2 knopen. Het schip stabiliseerde zich en werd rustig, de golven van nu zo’n 3 meter liepen er mooi onderdoor en het dek bleef droog. We hebben heerlijk gegeten en heb zelfs nog 2 verstagingen aangedraaid want had gezien dat de lijzijde slap viel bij grote helling en dito hoge belasting. Experiment dus geslaagd en dat geeft weer vertrouwen mochten we het nog eens nodig hebben. We gaan de nacht in met een kotterfok en 3e rif in het grootzeil vanwege de harde wind.

Zeilvoering: Grootzeil gereefd en kotterfok.

Het weer ten 12:00 uur UTC;

Wind: 17 – 21 knopen, 5 Bf,

Sea: Rough, 2,5 – 4 m,

Weather: b = Blue sky, 1/8 ( dit cijfer wil zeggen de hoeveelheid bewolking verdeeld in 8/8, waarbij 0/8 geen en 8/8 zwaar bewolkt is)

Barometer: 1008 hpa,

Air: 28  Celsius, last night 20 graden,

Temperature inside: 26 Celsius,

Humidity inside: 75 %

Sea: 21,4 Celsius,

Course: West noordwest

SOG: 5 knots

Distance done so far: GPS 112  Nm,

Distance to go: – 328 Nm to Baia de Palmeira Sal,

Today:  112 Nm,

ETA: Tuesday

Sealife:  none

Comments are closed.