browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Vertrokken uit Las Palmas de GC

Posted by on 22 juni 2018

We zijn vertrokken…. Ja, jullie lezen het goed. We zijn onderweg. Na dik een jaar en drie maanden en komen dit keer niet terug voorlopig

We zijn los, de meerlijnen zijn opgeruimd, de stootwillen hangen binnenboord en in de verte zien we nog de verlichting van Gran Canaria. Het was een moeilijke beslissing omdat de wind niet goed is door een zware depressie die boven de Canarische eilanden langs trekt maar er is sprake van een echte depressietrein waarbij de ene na de andere langs trekt en voor een zuidenwind zorgt. Normaal gesproken staat hier een Noord Oosten wind die ons mooi naar het zuiden kan blazen maar nu moeten we er tegenin motoren. Bij vertrek was de wind nog zuid 12 knopen maar dit is al afgenomen naar zuid 5 knopen. Zeilen is uitgesloten met deze wind dus verwachten 2 dagen te moeten motoren vooraleer we uit die invloed zijn en de noordenwind weer zullen hebben. Voordeel is wel dat er weinig swell staat maar de swell die er staat laat wel de boot slingeren omdat er geen zeil op staat die de beweging kan dempen.  We hadden natuurlijk kunnen wachten op de juiste wind maar de kans bestaat dat die pas over een aantal weken goed staat.

Na een aantal dagen flink doorpezen waren we net op tijd klaar voor de afscheidsborrel die vrienden (Mieke en Theo, Cor, Quido en Gerdie) voor ons hadden georganiseerd. Nou ja, voor ons, ze grijpen gewoon elke kans aan op een borrel, lol. Gelijk hebben ze. En ook Pjotr en Grasina kwamen nog even afscheid nemen, kregen nog een leuk aandenken van ze.  Het is altijd zwaar om afscheid te nemen, met de meesten hebben we toch meer dan een jaar doorgebracht met de nodige feestjes en borrels maar ook leed gedeeld. (Dirk zijn onverwachte dood omdat hij voor de haven overboord is gevallen) en een paar dagen terug nog een spaanse medezeiler die vermoedelijk bij het aan boord klimmen gevallen is en door Theo is gevonden drijvend naast zijn boot . Theo heeft hem met medezeilers op de steiger getrokken maar reanimatie was al te laat. Hij lag er vermoedelijk al een uur in.

Het bestelde vlot was niet gekomen maar een andere versie, de classic, zal ook wel goed zijn want die gaat al een tijdje mee maar had de Seasafe pro-light besteld. De prijs , ISO normering en aantal personen is gelijk maar het materiaal is lichter en sterker, zeggen ze. Afijn, ze konden op korte termijn toch geen andere leveren, moet van het vasteland komen, dus heb er maar een hydrostatic release afgeschooid ter vergoeilijking. Hydrostatic release is een apparaat waarmee het vlot vast zit aan het schip op zijn stoel en mocht het schip kapseizen of zinken zal door de waterdruk  het vlot worden losgelaten. Dit in geval je het zelf niet meer kan of kon doen.

De bunkers zitten vol, dat wil zeggen, brandstof en water getankt, vriezer en koelkast vol, verse groenten en fruit in manden en in net onder de zonnepanelen buiten.

Een boot is nooit klaar maar is een voortdurende strijd tegen verval, je denkt dat je boot in orde is maar dan ga je klaarmaken voor een flinke reis en dan zie je telkens weer nieuwe verbeteringen. Cor nog bedankt voor je”day and night” switch voor mijn ankerlicht en tijdverlenging voor mijn bilgepomp. Niet noodzakelijk maar hele leuke hebbedingetjes die het leven veraangenamen en het is leuk om snufjes in te bouwen. Ramen opnieuw gekit wegens lekkage en zijramen in de cockpit opnieuw vast gekit, deze begonnen open te staan wat me toevallig opviel. Verder nog tijd gevonden om anderen te helpen/ assisteren met hun problemen en s’avonds natuurlijk een welverdiende borrel. (of had ik dat al gezegd?)

Ik heb een val extra aangelegd om als lifeline te dienen als ik over dek loop, die voorkomt dat ik overboord kom te hangen omdat deze mij hoog houdt als ik over de reling ga zodat ik niet verdrink in tegenstelling tot de lifeline die over dek loopt. Daarmee bestaat de kans dat je overboord gaat en tegen de scheepshuid smakt en alsnog verdrinkt. Dit op advies van Franz die dit systeem al 5 jaar gebruikt op zijn wereldreis. Verder heel veel kleine klusjes.

Goed, op het moment dat ik dit schrijf hebben we Gran Canaria aan stuurboord, het is donker, onbewolkt zodat de sterren te zien zijn, weinig scheepvaart om ons heen zodat ik dit epistel kon schrijven, en de maan komt over bakboord op.

 

 

Comments are closed.